تاتاريان اطلاع يابند و امراء از اين قضيه غافل ، روز ديگر بدستور ، خرّم و مسرور صف آراسته با جوانان جلد نوخاسته روى بمعركهء كارزار آوردند و سپاه عثمان پاشا از پس ديوارها آغاز تفنگ انداختن كردند و جماعتى از غازيان كه نزديك بكوچه بند رفته بودند قدمى چند باز پس آمدند و از اينجهت جوقى از لشكر روم بيرون آمده بريشان حمله كردند و آنجماعت جهت فريب آن گروه اندكى ديگر واپس رفتند . روميان دلير شده خيلى بيرون آمدند و ارس خان و اردوغدى خليفه چون اين مقدمه را فهميدند ، با عمدهء سپاه روى بگريز نهادند و روميان از اين گريز شيرك شده از حصار بدر ريختند و همين كه قريب فرسخى از شهر دور افتادند ، امراء بازگشته آغاز سراندازى كردند و در اندك زمانى موازى پانصد نفر از عثمانيان را بقتل آوردند و همچنين تا شب بكشتن و خون ريختن [ 52 ] كوشش نموده نه اين را قرار و نه آن را فرار . آخر الامر شب ميانجىگرى كرده هر دو لشكر در برابر يكديگر فرود آمدند . دگر ره كه جمشيد خورشيد چهر * برآمد بر اورنگ سبز سپهر برافراخته رايت زرنگار * بدفع سپاه شب ديوسار روز ديگر كه فرّاش قضا و قدر ، فضاى ميدان سپهر بجاروب مهر صفا داد و از پرتو ماه رايت بيضا آيت جمشيد خورشيد ، سپاه ظلمت سلب شب ديو چهر روى بزاويهء اختفا نهاد ، امراى ظفر انتما بعزم رزم برخاستند و سپاه شجاعت دستگاه را بدفع اعداى كينه خواه برآراستند . اما ارس خان جمعى از لشكريان خود را به جهت آنكه خوردنى بدست آرند « 1 » به اطراف متفرق ساخته بود و انتظار رسيدن ايشان داشت كه درين وقت صداى نقارهء شاديانه از اردوى عثمان پاشا به گوش امرا رسيد و در مقام

--> ( 1 ) - م : آورند .