آقاى سيّد حسن تقىزاده ، در دانشكدهء علوم معقول و منقول ، ص 19 . 425 / حاشيه س 6 / اميرى كه بفرمان يزدگرد اثيم بر حيره حاكم بود بنابر معروف نعمان بن امرئ القيس بن عمرو بن امرئ القيس بن عدىّ بوده است . 431 / 19 / به ظاهر از نظر معنى ميان « دشمنايگى » و « دشمنى » فرقيست ، گويى « دشمنايگى » حالت و صفت دشمنى است كه در طبيعت آدمى نسبت به كسى ، يا ميان دو تن نسبت به يكديگر ، قائم شده باشد ، و « دشمنى » عملى كه از آدمى از راه « دشمنايگى » نسبت به كسى سر بزند . و شايد در عبارت « فلان دشمنايگى از سر گرفت و دشمنى كرد » - كه جاى بجاى نظاير و اخوات آن را در متون نثرى قديم مىتوان يافت - اين فرق اندكى محسوس‌تر افتد . 432 / 15 / . . . گشودن . 445 / 6 / . . . « كنز اللّغات » . 455 / 6 / . . . استعارهء تهكّميّه كه خود نوعى است از استعارهء عناديّه . . . 456 / 2 / . . . استعارهء تهكّميّه كه خود نوعى است از استعارهء عناديّه . . . 459 / 16 / سر وقت 460 / 16 / . . . « كنز اللّغات » . 464 / 16 / . . . الطّبّيّة . . . 465 / حاشيهء 2 ، سطر 2 / . . . اللّمعة الدّمشقيّة . . . 470 / س 12 ، بر روى كلمهء « بليغ » رادّه‌اى گذارده و در ذيل صفحه افزوده شود : علماى فنّ بيان در مبحث « تقسيم تشبيه باعتبار ادات آن »