تا اينجا در خصوص تعيين هويّت مؤلّف و نسبت او و اسم كتاب او و تاريخ تأليف آن بود ، اكنون مناسب آنست كه چند كلمه راجع بشرح‌حال مؤلّف و تنقّلات او در تمام مدّتى كه در ملازمت سلطان جلال الدّين بوده است ، تا آنجا كه از هر دو كتاب او ( نفثة المصدور و سيرة السّلطان جلال الدّين ) استنباط مىشود ، ولى در نهايت ايجاز و اختصار در اينجا ذكر نمائيم تا زمينه‌اى براى مقايسه بين كتابين براى كسى كه ميل به اين كار دارد بدست آيد : اسم مؤلّف محمّد بن احمد بن علىّ بن محمّد المنشئ النّسوىّ است ، وى ابتدا در ملازمت ولاة محلّى نسا [ كه ميتوان ايشانرا آل حمزه ناميد چه نسب اغلب ايشان منتهى مىشود بشخصى « 1 » حمزه نام « 2 » ] بوده است ، در حدود سنهء 621 از جانب يكى از ايشان نصرة الدّين حمزة بن محمّد بن عمر بن حمزة ( ص 104 ) باداء رسالت و حمل هزار دينار مال بدربار سلطان غياث الدّين برادر سلطان جلال الدّين كه در آن اوان خراسان در حوزهء استيلاء او بود مأمور شد ، در اثناء راه مطّلع گرديد كه سلطان جلال الدّين بتازگى از هند طلوع نموده و در رى بر برادرش سلطان غياث - الدّين غلبه كرده و دولت غياثيّه زائل و دولت جلاليّه بجاى آن طالع گرديده است ، مؤلّف بالضّروره از انجام دادن مأموريّت خود چشم پوشيده مصلحت وقت را در پيوستن بدستگاه سلطان جلال الدّين ديده در حدود همدان باردوى او پيوست ، و آن هزار دينارى را كه از جانب والى نسا براى وزير « 3 » غياث الدّين حامل بود بوزير جلال -

--> ( 1 ) - در طبع مرحوم اقبال : « به شخص » . ا . ح . يزدگردى . ( 2 ) - عماد الدين محمد بن عمر بن حمزة و اختيار الدين زنگى بن محمد بن حمزة ، و اختيار الدين زنكى بن محمد بن محمد بن حمزة ( كه شايد با سابق يكى است ) ، و نصرة الدين حمزة بن محمد بن حمزة بن عمر بن حمزة ، و نصرة الدين حمزة بن محمد بن عمر بن حمزة ( كه شايد با سابق يكى است ) ، و عماد الدين حمزة . عده‌اى از ايشان را مؤلف در سيرة در صفحات 50 ، 60 ، 63 ، 69 ، 99 ، 104 ( و شايد در غير اين مواضع نيز ) اسم برده است و يكى از ايشان را قزوينى در آثار البلاد ص 311 . ( 3 ) - در طبع مرحوم عباس اقبال : « بر وزير » و ظاهرا غلط مطبعى است ا . ح . يزدگردى .