سهيلْ گوشه‌نشينى بُوَد ز دولتِ تو * سِماكْ نيزه‌گُذارى بُوَد ز لشكرِ تو « ديوان ظهير الدّين فاريابى » بتصحيح نگارنده سمن - 21 / 7 گلى است سپيد رنگ و خوشبوى . « صحاح الفرس » ص 246 ، و « آنندراج » و آن را ياسمن و ياس نيز گويند . « آنندراج » ، رك : « برهان م » . سموم - 2 / 10 باد گرم بروز ، باد گرم يا در شب يا در روز ، باد گرم بشب . « مقدّمة - الأدب » ، باد گرم . « ترجمان القرآن » . سنان - 2 / 1 ، 37 / 7 ، 52 / 5 آهن سر نيزه ، جمع : أسنّة . « مقدّمة الأدب » . رك : أسنّه . سنقر - 74 / 1 در « برهان م » آمده است : بمعنى شنقار است ، و آن مرغى باشد شكارى از جنس چرغ ، گويند بسيار زننده مىباشد و پيوسته پادشاهان بدان شكار كنند . سنمّار - 73 / 10 رك : ص 272 و 273 ، از « حواشى و تعليقات » كتاب حاضر ، و ص 424 و 425 ، ذيل « خورنق » . سوء الحظّ - 5 / 10 ، 119 / 9 سوء : بدى . از « مقدّمة الأدب » .