تلقى بكلّ بلاد إن حللت بها * أهلا بأهل « 1 » و جيرانا بجيران « 2 » . . . الخ » . اين دو بيت در « معجم الأدباء » ج 1 ص 192 و « شرح مقامات الحريرىّ » ج 1 ص 166 و « الطّرائف الأدبيّة » ص 151 و 152 ، نيز به إبراهيم بن - العبّاس الصّولىّ منسوبست . و نيز با تفاوتى در « شرح نهج البلاغة » لابن - أبى الحديد ، ج 4 ص 655 و « الموشىّ او الظّرف و الظّرفاء » ص 235 و « شرح ديوان الحماسة » لأبى زكريّا يحيى بن علىّ الخطيب التّبريزىّ ، ج 1 ص 269 و « شرح ديوان الحماسة » لأبى علىّ أحمد بن محمّد بن الحسن - المرزوقى ، ج 1 ص 277 ، و تنها بيت دوم در « محاضرات الأدباء » ج 2 ص 276 ، بىآنكه بنام گويندهء آن اشارتى رود ، آمده است . ( 500 ) - ص 119 س 11 وكلت للخلّ . . . الخ همچنانكه دوست برايم پيمود ( پيمانه كرد ) برايش پيمودم ( پيمانه كردم ) . مراد آنكه : با وى معاملهء به مثل كردم . اين مصراع صدر بيتى است از ابو محمّد القاسم بن علىّ بن محمّد بن - عثمان الحريرىّ البصرىّ و تمامت بيت چنين است : وكلت للخل كما كال لى * على وفاء الكيل أو بخسه

--> ( 1 ) - در « معجم الأدباء » ج 1 ص 192 : أرضا بأرض . ( 2 ) - در « محاضرات الأدباء » ج 2 ص 276 : القى بكل بلاد ان حللت بها * ناسا بناس و اخوانا باخوان در « الطرائف الأدبية » ص 152 : تلقى بكل بلاد أنت نازلها * دارا بدارا و جيرانا بجيران در « شرح نهج البلاغة » لابن ابى الحديد ، ج 4 ص 655 : تلقى بكل ديار ما حللت بها * أهل بأهل و أوطانا بأوطان