( 444 ) - ص 104 س 9 دشمن خنديد . . . الخ عجز بيتى است از رباعيى كه تمامت آن بيت در « كليله و دمنه » ، باب الطّائر و ابن الملك ، چنين آمده است : دشمن خنديد بر من و دوست گريست * گويى دل و جان و ديده چون خواهد زيست ؟ ! ( 445 ) - ص 105 س 1 كور ديده و كر شنيده . ظاهرا مقتبس است از مضمون اين ببت متنبّى : أنا الّذى نظر الأعمى إلى أدبى * و أسمعت كلماتى من به صمم « شرح التّبيان للعكبرى على ديوان أبى الطّيّب احمد بن الحسين المتنبّى » ج 2 ص 285 ، « شرح ديوان المتنبّى » لعبد الرّحمن البرقوقى ج 4 ص 108 . و در همين مضمونست مصراع « رأى الأعمى و قد سمع الأصمّ » . « تاريخ وصّاف » ص 437 . و محتملست ظهير الدّين فاريابى اين مضمون را از متنبّى برده باشد ، آنجا كه گويد : كمال دانش من كور ديد و كر بشنيد * بنظم و نثر چه در پارسى چه در تازى « ديوان ظهير الدّين فاريابى » بتصحيح نگارنده . ( 446 ) - ص 105 س 4 قد ينفع السّمّ . . . الخ گاه شود كه زهر در پاره‌اى از دردها ( بيمارىها ) سودمند و مؤثّر افتد . قس ، عجز اين بيت متنبّى : لعلّ عتبك محمود عواقبه * فربّما صحّت الأجسام بالعلل