و قبول نگريستند و در اين باب مقالتى مختصر امّا بغايت ممتّع مرقوم فرمودند ، كه حسن ختام را در پايان مقدّمهء كتاب بطبع آن مبادرت رفته است . در بخش فرهنگ لغات كوشش كرد تا لغات و تعبيرات و كنايات درخور توجّه و دشوار و احيانا نادر كتاب را باستناد منابع معتبر و معتمد شرح و توضيح كند . در رسم الخطّ كتاب شيوهء متداول و معمول كنونى را به كار بست ، و اگر بدلايلى چند كه ذكر آن مناسب اين مقام نيست ، در مواردى معدود - همچون انفصال « مى » و « همى » از فعل - از اين روش پيروى نكرد ، مجال ايراد و اعتراض را بر خود چندان فراخ نمىبيند ، زيرا هنوز مجمعى علمى كه از قبول و تأييد و تصويب عامّهء اهل علم و اطّلاع برخوردار باشد براى يكسان كردن رسم الخطّ فارسى گامى مؤثّر برنداشته ، و قواعدى مبتنى و متّكى بر اصول صحيح علمى وضع و تدوين نكرده است . در نقطه‌گذارى متن از هيچ‌يك از دو روشى كه در زبانهاى انگليسى و فرانسوى معمولست كاملا پيروى نكرد ، و در اين باب وجههء همّتش تنها بر اين مقصور شد كه با استفاده از اين علامات قراءت متن را ، كه در پاره‌اى از موارد خالى از دشواريى نيست ، آسان كند . * * * اين نكته نيز ناگفته نماند كه با همهء كوششى كه در تصحيح نمونه‌هاى مطبعى به كار بست ، بعللى كه تفصيل آن بتطويل انجامد و إجمال آن نيز فراخور اين مقام ننمايد ، با كمال تأسّف اغلاطى در كتاب راه يافت كه بپاره‌اى از آنها كه مهمتر مىنمود در « جدول تصحيحات و استدراكات » اشارت كرد . از خوانندگان ارجمند استدعا دارد پيش از آنكه كتاب را در مطالعه گيرند و در باب صحّت و سقم مطالب آن داورى كنند ، نسخت خويش را برطبق اين جدول اصلاح فرمايند و بدين مايه لطف بر نگارنده منّت نهند .