و شفقت و حفاوتى است كه بر ( مهربانى و شفقت و حفاوت ) پدر و مادر سابق است ( پيشى گرفته است ) . اين بيت از ابن الرّومىّ است . « ديوان ابن الرّومىّ » ج 1 ص 153 ، « خاصّ - الخاصّ » ص 102 ، « المنتحل » ص 97 ، « ادب الدّنيا و الدّين » ص 183 ، « انوار الرّبيع » ص 165 . اين بيت در « سندباد نامه » ص 221 و « التّوسّل إلى التّرسّل » ص 178 نيز آمده است . ( 401 ) - ص 91 س 5 - 10 خداى كار چو بر بنده‌اى . . . الخ اين بيت و دو بيت پس از آن ، با تفاوتى اندك ، در « ديوان سنائى » ص 784 آمده است . رك : ص 92 حاشيهء شمارهء 2 - 5 . ( 402 ) - ص 92 س 4 و 5 حفاة عراة . . . الخ برهنه پا و برهنه تن همچنانكه نخستين بار ( و در آغاز ) شما را بيافريد . حديثى است كه بدين‌گونه روايت شده است : « . . . و فى الحديث الصّحيح أنّ عائشة رضى اللّه عنها ، قالت : يا رسول اللّه ، كيف يحشر النّاس يوم القيامة ؟ قال : « حفاة عراة » ، قالت : يا رسول اللّه ، و النّساء ؟ قال : « و النّساء » . « نهاية الأرب » ج 14 ص 290 ، و با تفاوتى اندك ، « سنن - ابن ماجة » ج 2 باب 33 ، كتاب الزّهد ، فقرهء 4276 . و در « صحيح التّرمذىّ » ، ابواب صفة القيامة ، ج 9 ص 256 آمده : « . . . قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم : يحشر النّاس يوم القيامة حفاة عراة غرلا كما خلقوا . . . » . و زمخشرى در « الفائق فى غريب الحديث » ج 1 ص 118 آورده : « يحشر النّاس يوم القيامة عراة حفاة غرلا بهما ، قيل :