شهاب الدين محمد خرندزي زيدري نسوي
مقدمهء مصحح 32
نفثة المصدور ( فارسى )
مرحوم هدايت و از نيمهء اين صفحه تا صفحهء 2593 به متن كتاب اختصاص دارد . بدين نسخه نيز استاد مينوى در ضمن وصف إجمالى نسخهء خود اشارتى فرمودهاند كه تكرار آن در اينجا لازم نمىنمايد . اين نسخه تاريخ كتابت ندارد و ارزش آن كمابيش در حدود نسخ سابق الذّكر است و به رمز « كر » نموده شده . از اين نسخ - چنان كه در وصف هريك باختصار گفته آمد - هيچيك بتنهايى صحيح و مضبوط و قابل اعتماد نيست ، و از لحاظ صحّت و سقم همهء آنها تقريبا در يك طراز قرار دارند . از اينرو نگارنده در اين تصحيح - اگر بتوان نام تصحيح بر آن گذارد - بناچار روش التقاطى در پيش گرفت ، بدين معنى كه آنچه با شيوهء نگارش و طرز بيان و تعبير نويسنده و سبك انشاى زمان وى سازگارتر و مناسبتر مىآمد در متن گذاشت و باقى را - جز مواردى كه غلط بودن آن مسلّم مىنمود - به صورت نسخه بدل در هامش متن يادآور شد . در تصحيح الفاظ و عبارات و تعبيرات فارسى ، آنجا كه نسخ نامفهوم و مغلوط مىنمود ، و يا چندان مربوط و مفهم معنى به نظر نمىآمد ، و يا در كلام احتمال دستكارى و افزودن و كاستنى مىرفت ، تا حدّ امكان از تصحيحات قياسى احتراز جست ، و در متن تصرّفى نكرد و وجهى را كه در مظانّ صواب بود ، يا در هامش متن با رمز « ظ » ( - ظاهرا ، محتملا ، شايد بود ) يادآور شد ، و يا از اظهار هرگونه حدسى خوددارى كرد ، مگر در مواردى چند كه غلط بودن نسخ مسلّم مىنمود و ممكن بود بر مبناى شيوهء بيان و طرز تعبير مؤلّف و زمان تأليف كتاب و شكل و هيئت كلمه و نيز بمقتضاى مقام و موقع آن لفظ و عبارت و تعبير در سياق كلام ، بجاى آن صورت نادرست ، وجهى ، قريب بدانچه مؤلّف اراده كرده بوده است ، برگزيد . در مواردى معدود كه براى مربوط و مفهوم ساختن متن ، كلمتى بر آن بيفزود ، آن كلمه را در ميان دو قلّاب نشاند و بدين نشان آن را از كلمات و عبارات اصلى متن مميّز كرد . در تصحيح اشعار و امثال و عبارات مغلوط عربى ، وجه نامربوط و