الوهبى على تاريخ أبى النّضر العتبى » ج 1 ص 292 و « جهانگشاى جوينى » ج 1 ص 7 و « ترجمهء تاريخ يمينى » ورق 87 ص آ ، و با تفاوتى در مصراع اوّل ، « أمالى المرتضى » ج 2 ص 53 ، نيز آمده است . ( 351 ) - ص 77 س 5 - 7 آبى كه ز چشم . . . الخ اين مصراع و مثل « من لانت . . . الخ » در « سمط العلى للحضرة العليا » ص 99 س 25 و 26 نيز بدنبال يكديگر آمده است . ( 352 ) - ص 77 س 6 و 7 من لانت . . . الخ هركه را أسافل سهل و نرم افتد سخت رو ( و بىآزرم ) شود . قس : « . . . روزى ملك خوارزم مىگذشت نظرش به دو ( به شرف الدّين خوارزمى ) افتاد صورتى متجانس و اعضايى متناسب يافت نيك به دو شيفته و بمحاسن او فريفته گشت و او را به خدمت خود نزديك و متّصل كرد و حجاب حيا زايل . . . الخ » . « جهانگشاى جوينى » ج 2 ص 267 س 6 - 8 . ( 353 ) - ص 77 س 8 عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ . . . الآية ميانجى است ميان آن . ( 354 ) - ص 77 س 9 وزير بىتدبير حضرت مراد از « وزير بىتدبير » شمس الدّين ( يا فخر الدّين ) شرف الملك علىّ بن أبى القاسم الجندىّ وزير سلطان جلال الدّين است . براى اطّلاع بر احوال وى ، رك : ص 143 و 144 و 158 - 160 و 161 و 162 از « حواشى و تعليقات » كتاب حاضر . ( 355 ) - ص 78 س 4 الضّرورات . . . الخ ناچارى و دربايست ، نارواها را روايى بخشد . در « اللّؤلؤ المرصوع » ص 48 راجع بدين جمله آمده : « ليس بحديث فى المبنى و هو صحيح فى المعنى بل هو كلام الفقهاء » . اين جمله در « مرصاد - العباد » ص 10 س 13 نيز آمده است .