( 314 ) - ص 67 س 13 بخداى ار كسى . . . الخ اين بيت از حكيم سنائى غزنوى شاعر مشهور است . « ديوان سنائى » ص 187 . ( 315 ) - ص 68 س 2 سَأُرِيكُمْ « 1 » . . . * الآية زودا كه بنمايم شما را سراى نافرمانان [ يعنى نار جهنّم و قيل مصر ] . ( 316 ) - ص 68 س 4 و 5 و اللّه عزيز ذو انتقام و خداى [ عزّ و جلّ ] نيست همتاست ، خداوند كينه كشيدن [ از دشمنان ] . ( 317 ) - ص 68 س 5 اين خاك توده « 2 » . . . الخ اين مصراع از سعد الدّين شرف الحكماء كافى بخارايى مشهور به سعد كافى است و تمامت بيت ، و بيتى چند پيش از آن‌كه از نظر معنى مناسبتى تمام با آن دارد ، چنين است : « ديدى بدان شبان كه گرفتى هميشه شير * آرى شبان ز شير گرفتن توانگر است در كوزه‌هاى شير فزودى هميشه آب * بفروختى بخلق كه شير مطهّر است پيوسته شير خود را با آب مىفروخت * پنداشت كارها همه ساله برابر است بنگر بدان شبان چه رسيد از بلاىِ حرص * اينك بگويمت ، كه دلت نيك غمخور است

--> ( 1 ) - از رسم الخط خاص قرآن كريم پيروى شده است . ( 2 ) - استعارهء « خاك توده » يا « خاك تودهء غدار » براى « دنيا » جاى بجاى در آثار برخى از شاعران و نويسندگان فارسى زبان به چشم مىخورد . سنائى گويد : خيز تا زاب روى بنشانيم * گرد اين خاك تودهء غدار « ديوان سنائى » ص 183 س 1 ، « تذكرة الشعراء » تأليف دولتشاه سمرقندى ، ص 317 ، با تفاوت « روى » به « ديده » در مصراع اول . رك : ص 35 س 11 و ص 190 حواشى مربوط بدان .