« شرح ديوان الحماسة » تأليف أبو زكريّا يحيى بن علىّ الخطيب التّبريزىّ ج 3 ص 264 و 265 ، و نيز همين كتاب تأليف ابو على أحمد بن محمّد بن الحسن المرزوقى ج 3 ص 1309 و « العقد الفريد » كتاب المرجانة الثّانية فى النّساء و صفاتهنّ ، ج 6 ص 126 و « عيون الأخبار » كتاب النّساء ، ج 4 ص 114 ، بدون ذكر گويندهء آن آمده است . و بيت آخر آن در « المستقصى فى أمثال العرب » ج 2 ص 307 و عجز همين بيت ، يعنى مصراع مورد بحث ، در « التّمثيل و المحاضرة » ص 214 نيز ياد شده است . بيت دوم و سوم اين قطعه در « تاريخ وصّاف » ص 184 نيز مذكور افتاده است . رك : ص 86 س 5 و 6 از متن كتاب حاضر . ( 270 ) - ص 59 س 6 و 7 حاشا أن يكون . . . الخ حاشا كه در بدخويى ( : ز عارت و شر است طبع و خصال نامحمود ) و زشت كردارى وى را همانندى باشد . ( 271 ) - ص 59 س 9 و 10 خلقى از نفايات . . . الخ ، قس : « . . . لقاطات المنون و نفاثات الحرب الزّبون . . . » « سيرة جلال الدّين » طبع حافظ احمد حمدى ص 346 ، و نيز ، رك : « ترجمهء سيرت جلال الدّين » ص 237 . چنان كه در حاشيهء شمارهء 7 مشهود مىافتد ، كلمهء « نفايات » در همهء نسخى كه در تصحيح اين كتاب مورد استفاده قرار گرفته « نفّاثات » بوده است و متن بصوابديد و اشارت استاد سيّد محمّد فرزان و استاد فروزانفر به « نفايات » ( : نفاية الشّىء : بقيّته و أردؤه . . . و النّفاية ، بالضّم : ما نفيته من الشّىء لرداءته . « لسان العرب » ) تصحيح قياسى شده است . در اينجا ذكر اين نكته خالى از فايدتى نمىنمايد كه اگر اين كلمه را « نفاثات » ( بضمّ نون و تخفيف فاء : آنچه از دهان بدميدن فرواندازند ، از ريزهء مسواك و مانند آن . « منتهى الارب » ) بدانيم ، هم متن به همان صيغت اصل محفوظ مانده ، و هم