و « دستور الوزراء » ص 233 - 236 ، ايضا ر ك : « جهانگشاى جوينى » ج 2 ص 184 - 185 ( 60 ) - ص 13 س 4 و 5 ولو عقل الفراش . . . الخ اگر پروانه خرد داشتى تا زنده بودى هراينه در شامگاه گرد آتش نگشتى و در مصرع نيستى و هلاك نيفتادى . اين عبارت از عتبى است . « تاريخ يمينى » ج 1 ص 359 و قريب به همين عبارت در ج 1 ص 150 « تاريخ يمينى » نيز آمده است . ثعالبى در « ثمار القلوب » ص 399 در ذيل عنوان « جهل الفراشة » آرد : « يضرب بها المثل ، لأنّ الفراشة تطلب النّار لتلقى نفسها فيها . . . الخ » نيز ر ك : « مجمع الأمثال » ج 1 ص 171 ، ذيل مثل : أجهل من فراشة ( 61 ) - ص 13 س 9 و أعجز ما حاولت . . . الخ دشوارياب‌ترين ( ديرياب‌ترين ) چيزىكه اراده كردم خشنود گردانيدن بدسگال ( حسود ) بود . اين مصراع از أبو فراس الحمدانى است و تمامت بيت - كه مطلع قصيده ايست - چنين است : لمن جاهد الحسّاد اجر المجاهد * و اعجز ما حاولت ارضاء حاسد « ديوان أبى فراس الحمدانى » طبع بيروت 1959 م ص 87 ، ايضا طبع بيروت 1944 م ج 2 ص 81 ، و طبع بيروت 1900 م ص 101 . ( 62 ) - ص 13 س 9 تركيب « أيمان و مواثيق » در « ترجمهء سيرت جلال الدّين » ص 175 نيز آمده است . ( 63 ) - ص 13 س 10 و 11 لَعَمْرُكَ . . . الآية بجان سر تو [ يا محمّد ] كه ايشان در مستى ايشان سرگردان مىبودند . ( 64 ) - ص 13 س 13 و 14 وَ مِنَ النَّاسِ . . . * الآية و از مردمان كس هست كه خوش آيد و بشگفت آرد سخن او در زندگانى نخستين ، و گواه مىگيرد خداى را بر آنچه در دل اوست و او سخت پيكار بود . ( 65 ) - ص 14 س 2 - 5 و من لم يوقّ . . . الخ و هركه خداوند وى را نگاه ندارد تباه است . و