وقت ضرورت چو نماند گريز * دست بگيرد سر شمشير تيز « گلستان سعدى » ص 13 بيت عربى از كميت بن زيد الأسدى است و در بسيارى از كتب ادب بدان تمثّل رفته « نهاية الأرب » ج 3 ص 71 « زهر الآداب » ج 1 ص 381 « انوار الرّبيع » ص 160 « التّمثيل و المحاضرة » ص 68 « ادب الدّنيا و الدّين » ص 176 « شرح الهاشميّات » ص 88 ( 55 ) - ص 12 س 2 و 3 إذا أنت أعطيت . . . الخ چون ترا نيكبختى ارزانى داشتند باك مدار ، هرچند كه اهل قبيله ( ياران و آشنايان ) از حسد بگوشهء چشم بر تو تيز بنگرند . ( بديدهء خشم و كين بر تو بنگرند ) . اين بيت از ابو العلاء معرّى است . « شرح التّنوير على سقط الزّند » ج 1 ص 169 و « شروح سقط الزّند » ج 2 ص 548 ، اين بيت در « كليله و دمنه » ص 129 نيز آمده است . ( 56 ) - ص 12 س 6 و 7 إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ . . . * الآيه بدرستى كه خداى [ عزّ و جلّ ] مىفرمايد شما را كه : باز گزاريد زنهاريها را با اهل آن . ( 57 ) - ص 12 س 12 و 13 أطبق اللّه . . . الخ خداوند ( جامهء ) هلاك را بر ايشان بپوشاناد . ( 58 ) - ص 12 س 13 و 14 آنجا كه عقل . . . الخ يعنى بنزديك خردمند معقول و مقبول نيست . ( 59 ) - ص 12 س 15 عداوت و بو العجبى وزير . . . الخ مراد از « وزير » شمس الدّين « يا فخر الدّين شرف الملك علىّ بن أبى القاسم الجندىّ ، وزير سلطان جلال الدّين است كه در زمان خمول به يلدرجى ( ؟ ) ملقّب بود . براى اطّلاع بر احوال وى ر ك : « سيرة جلال الدّين » طبع هوداس ص 231 - 235 و طبع حافظ احمد حمدى ص 183 - 186 ، و « ترجمهء سيرت جلال الدّين » ص 134 - 137 ، و « نسائم الأسحار » ص 97 - 99 ، و « آثار الوزراء » ص 271 - 272