42 / 2 ، « برنشستن » 18 / 3 ، « بربستن » 59 / 6 ، « براگندن » 82 / 7 ، « بر دست گرفتن » 99 / 13 . پيشاوند « فرا » : « فرابستن » 12 / 5 ، « فراساختن » 20 / 14 ، « فراسر چيزى رفتن » 26 / 13 ، « پاى فرا زمين كردن » 83 / 1 ، « سررشته ( يا رشته ) فرادست ( يا فرا ) كسى يا چيزى دادن » 74 / 12 ، 97 / 3 و 4 ، « فرا آب دادن » 40 / 11 . پيشاوند « فرو » : « فروخواندن » 7 / 13 ، 36 / 13 ، 39 / 2 ، 117 / 1 ، « فروگذاشتن » 17 / 10 ، 30 / 1 ، 33 / 11 ، « فرومردن » 33 / 8 ، 91 / 2 ، « فروگرفتن » 42 / 7 ، 43 / 2 ، « فرو چاه رفتن » 85 / 4 ، « فروبستن » 92 / 13 ، 104 / 2 . پيشاوند « باز » : « بازنهادن » 40 / 10 ، « بازايستادن » 45 / 3 ، « بازگرفتن » 45 / 2 ، « بازكشيدن » 63 / 1 ، « بازنشستن » 82 / 4 ، « بازآمدن » 94 / 6 . گاه بندرت بشيوهء قديم بجاى مصدر به آخر اسم مفعول ياء مصدرى افزوده است . مانند « مقدّمى » 38 / 12 ، بمعنى « رياست و فرماندهى » . تكرار افعال - : « . . . امّا بخت خفته خواب خرگوش بر آن غافلان نه چنان غالب گردانيده بود كه بإنذار بيدار شوند ، و دور محنت كأس يأس نه چنان مالامال درداده بود كه بتحذير گوش پندپذير بازدارند . . . » 39 / 7 - 10 ، نيز 17 / 2 - 4 . باء تأكيد بر سر افعال : « بياوردمى » 63 / 5 ، « ببايست كرد » 69 / 2 ، « بنهاد » 69 / 5 ، « بخواندى » 81 / 3 ، « بگذشتند » 89 / 3 . ضمير منفصل او در مورد غير ذوى الأرواح : « . . . عاقل از ديگى كه در او توابل صبر و علقم برهم آميخت ، حلواى صابونى توقّع نكند . . . » 28 / 9 و 10 ، نيز ، 42 / 12 و 13 . * * * از ديگر خصوصيّات دستورى اين كتاب موارد ذيل را مىتوان يادآور شد : حذف ضمير فاعلى متّصل بفعل در فعل معطوف بقرينهء فعل معطوف عليه :