صفت ايشان بودى ، گريزگاه جويان . زهى عار ، كه زهى در مقام مرامات از كمان بازنگرفتند ، و زار كار « 1 » ، كه در صفّ « 2 » كارزار لحظه‌اى بمحامات بازنايستاد « 3 » . روزگارِ تيرِ يك يكشان نبود * همچنان با كيش مىانداختند لاجرم ، تفرّقوا أيدى « 4 » سبإ 210 فى الأقطار ، كشوارد الأمثال فلم يلتق منهم بعدها « 5 » اثنان عند تنازل الأقران و تناوب الضّراب و الطّعان « ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ . » « - 1 » 211 افسوس كه بنامردى و ناجوانمردى سور و باروى ملّت و سوار ميدان سلطنت ، بانى اساس « 6 » جهانبانى و مضحك ثغور مسلمانى ، كه از نهيب او زهره در دل خاكساران آتشى آب مىشد ، بباد بردادند . هرگز درنگ او بزمينى دو شب نبود * تا او قرار كرد جهان بيقرار شد

--> ( 1 ) سى : كارى ( 2 ) هت ، مى : صفت ( 3 ) هت ، مى : نايستاده ( 4 ) سى : كأيدى ( 5 ) همهء نسخ : تلتق بعدها ، متن از روى « تاريخ يمينى » ج 1 ص 310 تصحيح شد . ( 6 ) مى : سلطنت اساس ( - 1 ) « ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ » : قرآن كريم : 11 / 115