كه يك لحظه در او آرام گيرد ، و نه مقيم را همسايه‌اى « 1 » ، كه با او « 2 » سرگذشت حوادث ايّام گويد ، مدارس آيات خلت من تلاوة * و منزل عزّ « 3 » مقفر العرصات 111 - 11 حدائق و بساتين جنّت صفت : « خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها . » * « - 1 » 112 عراص اماكن فردوس آسا : « قاعاً صَفْصَفاً . » « - 2 » 113 « وَ كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَها فَتِلْكَ مَساكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا وَ كُنَّا نَحْنُ الْوارِثِينَ . » « - 3 » 114 القصّه از تنگناى اين احوال ، كه از « 4 » شدّت اين اهوال ( ع ) بجاى عرق خون 115 چكد از مسام ، قرار و مقام بر خود حرام گردانيد ، تا در سلك بندگى انتظام يافت ، و در آن هفته بامور عظام كه ارباب اقلام از امثال « 5 » آن عاجز آيند ، چون جمع لشكرهاى اطراف كه از گزاف فراسر آن نتوان رفت ، و مصالح

--> ( 1 ) مى ، هت : همسايه‌ايست ( 2 ) كر : به او ( 3 ) در « معجم الأدباء » ج 11 ص 103 : وحى ( 4 ) مى : احوال و از ( 5 ) هت ، كر : مثال ( - 1 ) قرآن كريم : 2 / 259 ( - 2 ) قرآن كريم : 20 / 106 ( - 3 ) قرآن كريم : 28 / 58