فيروز ميرزا بن عباس ميرزا فرمانفرما

مقدمه 12

نامه هاى حكومتى فيروز ميرزا فرمانفرما ( فارسى )

نمودند و سه ماه بعد فرمانفرما به بيمارى و با كه در تهران شيوع داشت درگذشت . « 1 » پسران حسينعلى ميرزا فرمانفرما از طريق بوشهر به لندن گريخته و دولت انگليس براى هر يك از آنان ماهى سيصد تومان مقررى تعيين نمود . « 2 » اما اين سه برادر يعنى نجفقلى ميرزا والى ، رضا قلى ميرزا نايب الاياله و تيمور ميرزا حسام الدوله هنگام فرار در ممسنى گرفتار ولى خان ممسنى صاحب قلعه سفيد گرديدند . ولى خان به همراه گروهى راهزن مدتهاى مديد در اين منطقه مال التجاره كاروانها را از قبيل قماشهاى نفيس هندى و شالهاى كشميرى به غارت مىبردند . پسران حسينعلى ميرزا فرمانفرما مجبور شدند نيمى از جواهرات همراه خود را كه ذخيره چندين ساله فرمانفرمايى خود بود به نام سلامت روى « 3 » به ولى خان داده ، عبور نمايند . در اواخر سال 1251 معتمد الدوله ، محمد طاهر خان قزوينى را به منظور مطالبه جواهرات و اشياء نفيسه از ولى خان به قلعه سفيد اعزام نمود . اما پس از اينكه موفقيتى نصيب محمد طاهر خان نگرديد ، فيروز ميرزا و معتمد الدوله راسا عازم بازپس‌گيرى جواهرات مورد نظر شدند و پس از نيل به مقصود ، بازگشتند . ميرزا حسن فسايى درباره عاقبت كار ولى خان ممسنى چنين مىنويسد : « اسماعيل خان قراچلو سركرده سوار قراچلو در اوايل ماه ربيع الاول [ 1252 ] چون برفراز پشته‌اى برآمد ولى خان را در پشت آن پشته با پنج شش نفر خفته ديد بىغائله او را در خواب دستگير نموده . . . به شيراز آورده با دو نفر پسران او روانه تهران و از تهران به اردبيل و سپس به تبريز بردند . . . تا در تبريز به تدريج بدرود زندگانى نمودند . » « 4 » فيروز ميرزا پس از اين اقدام به اتفاق معتمد الدوله به رتق و فتق امور فارس و بنادر پرداخت و هريك از مخالفين حكومت را به نحوى سركوب كرده و از ميان برداشت . كليه حكام و مامورين محلى را معزول و بجاى آن موافقين و نزديكان خود را به كار گمارد . حكومت فيروز ميرزا در فارس حدود يك سال ادامه داشت . در اين مدت گزارشهايى مكرر از سوء رفتار منوچهر خان

--> ( 1 ) . بنگريد به محمد مشيرى ، همان ، ص 6 - 95 . ( 2 ) . احمد ميرزا عضد الدوله ، تاريخ عضدى ، توضيحات و اضافات به كوشش دكتر عبد الحسين نوايى ( تهران ، انتشارات بابك ، ج 1 ، 1355 ) ص 192 - 191 . ( 3 ) . امنيت ( 4 ) . ر . ك . ميرزا حسن فسايى ، همان ، ص 768 .