نامهء از [ زبان ] تيمور خان به محمد شاه گوركانى به عرض مقدس مىرساند كه الحمد للّه علاقهء ارتباط و پيوند جنسيت ، كه از روز ازل به اقتضاى عنايت شاملهء شهنشاه لم يزل بين الحضرتين تحقق پذيرفته ، منتج قوام دو دولت عظمى و مورث بقاى دو مملكت كبرى گشته در اين اوان سعادت نشان ، مولودى كه به ترتيب قابلهء ايزدى [ از ] مشيمهء عدم در مهد وجود قرار يافت ، چون طينت هستى خود را به آب و گل ارادت آن حضرت مخمر و رابطهء انتساب و اختصاص را از هنگام فيضان صورت نوعى آويزهء گردن جان [ و وشاح صدر اخلاص ] « 1 » مىپروريده « 2 » مقتضاى عقدت جبلى و خلوص فطرى مستلزم آن گرديده كه به زبان بىزبانى به عرض نيازمندى و ثناخوانى پردازد و به اين وسيله خود را در سلك قرب بازيافتگان بساط گردون قماط اقدس منخرط سازد . [ ابيات ] « 3 » صبايندن سلام دوستانه * واروب عرض ايت شه هندوستانه

--> ( 1 ) - تصحيح قياسى ، متن : و در شاخ اخلاص ( 2 ) - اين كلمه در اينجا نامناسب به نظر مىرسد . ( 3 ) - تصحيح قياسى ، متن : بيت تركى