اما بعد ، در شوراى كبراى صحراى مغان كه اهالى ايران از بندگان نواب كامياب سپهر جناب ، قهرمان دورمان رفيع الشأن تركمانيه ، برق خرمن‌سوز هستى سركشان به تأييدات سبمانيه ، تاج بخش ملوك ممالك هند و توران ، داور داراراى عرصهء ايران ، الخاقان الاعظم و القاآن الاكرم ، ظل سبحان ، شاه شاهان جهان ، السلطان نادر پادشاه خلد اللّه سلطنته و شوكته مستدعى قبول سلطنت شدند ، چون از به دو خروج شاه اسماعيل صفوى سب و رفض در ايران شيوع و به اين سبب مبغضت و معادات فى ما بين روم و ايران ظهور و وقوع داشت ، نظر به مذهب حنيف اهل سنت و جماعت كه مختار آباى كرام آن حضرت بوده [ آن جناب « 1 » ] از سلطنت ايشان تحاشى و بعد از آنكه الحاح مكرر از آن گروه ناشى شد ، فرمود كه هرگاه آن طايفهء باللسان و الجنان تارك اين عقايد و اقوال لاطايل و به حقيقت خلفاى راشدين [ رضى اللّه عنهم ] قائل شوند « 2 » [ به حصول مسئول نايل خواهند شد « 3 » ] . ايشان هم حكم اقدس را قبول و از حالات سالفه نكول كردند . چون اعلىحضرت فلك رفعت خورشيد طلعت ، اعظم سلاطين جهان و افخم خواقين دوران ، خسرو جهان داور ، خديو فريدون‌فر ، خاقان البحرين و سلطان البرين ، ثانى اسكندر ذو القرنين [ خليفة ظل اللّه و پادشاه اسلام‌پناه ، خليفهء اهل ايمان ، نور جهان‌افروز خاندان تركمان ، السلطان الغازى محمود خان ابد اللّه خلافته و دولته « 4 » ] و نواب همايون شاهنشاهى از سليل سلسلهء تركمانيه « 5 » بوده ، بنابر

--> كتابه المجيد يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ ( سورة المائده 1 ) و صلى اللّه على محمد صاحب المقام المحمود و على آله و اصحابه و لا سيما خلفاء الراشدين الذين بذلوا فى اصلاح الدين غاية الجهود . ( 1 ) - در نامه نيست . ( 2 ) - اصل نامه چنين است در منشآت : رضوان اللّه عليهم ( 3 ) - م : مسئول ايشان مقبول خواهد شد . ( 4 ) - م : ظل اللّه و پادشاه اسلام السلطان غازى محمود خان ابد اللّه دولته و خلافته خليفه اهل اسلام و فروغ‌بخش خاندان تركمانيه بودند . ( 5 ) - م : شاهنشاهى نيز . . . بودند لهذا بنابر . . .