نامهء ميرزا مهدى خان به صدر اعظم عثمانى « 1 » . . . « 2 » و بعد مشهود مىدارد كه قبل از اينكه مخلص بىريا به موجب امر و اشارهء بندگان اقدس - كه جانهاى جهانيان فدايش باد - مأمور آن دولت عليه گردد ، لازمهء سعى و اعانت به همراهى شرايط اخلاص انديشى و خيرخواهى از جانب خدام كرام به عمل آمد و بعد از انصراف از آن ديار خلافت‌مدار ، مساعى جميلهء ايشان نيز به عرض اقدس رسيد و چون در زمان حضرت رسول بناى اسلام بر يك طريقه بود و بعد از آن به مدتى ، امام اعظم « 3 » كتابى در فروع احكام نوشته كه جمعى از اهل اسلام مقلد طريقهء او شده‌اند . بعد از او ، امام مالك « 4 » نيز كتابى در فروع « 5 » نوشته در آن نيز مغايرت و اختلاف با طريقهء هر دو داشت و جمعى هم مقلد او شده‌اند و بعد از آن ، در اواخر بنى عباس ، امام احمد حنبل « 6 » ظهور و او هم كتابى در فروع

--> ( 1 ) - عنوان در منشآت : « مراسله كه راقم الحروف به وزير روم نوشته . » ( 2 ) - در منشآت به همين صورت آمده و ظاهرا مقدمهء نامه حذف شده است . ( 3 ) - يعنى امام ابو حنيفه نعمان بن ثابت ( از 80 تا 150 ه . ق ) . صاحب كتاب « الفقه الااكبر » ( 4 ) - مالك بن انس پيشواى مذهب مالكى و صاحب كتاب « المؤطا » . 90 تا 174 ه . ق ) ( 5 ) - محمد بن ادريس الشافعى كه گويند در همان سال بلكه روز وفات ابو حنيفه متولد شده و در 204 درگذشته . اهم كتب وى به نام « الام » معروف است . ( 6 ) - احمد بن حنبل كه در سال 146 در بغداد متولد شده و در همان شهر در 241 درگذشته . مهمترين كتاب وى « المسند » نام دارد شامل سى هزار حديث .