عبد الحسين نوايى

232

نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى )

در نظر گرفت . اين كودك شيرخواره ايوان آنتو نويچ « 1 » نام داشت و مادرش شاهزاده خانم لئوپولدوونا « 2 » و پدرش شاهزاده برنسويك لونبورگ بودند . ابتدا بوهرن معشوق آنا ايوانونا « 3 » عنوان نايب السطنه يافت . ولى فيلد مارشال مونيخ به حمايت از آنالئوپولدونا ، بوهرن « 4 » را در شب نهم نوامبر 1740 بازداشت كرد . اموال وى به نفع دولت ضبط ، و خود او پس از تحمل تازيانه‌هاى فراوان به سيبرى تبعيد شد و آنالئوپولدونا عنوان نايب السلطنه يافت . اما مردم روسيه ديگر از تحمل حكومت آلمانيهاى دربار به تنگ آمده بودند ، سرانجام در شب 25 نوامبر سال 1741 ، گاردهاى هنگ پرئوبرژانسكى « 5 » به حمايت از اليزابت « 6 » دختر پطر كبير برخاستند و آنالئوپولدونا و شوهرش را دستگير نموده تبعيد كردند . آنا در سال 1746 درگذشت و شوهرش سى سال بعد از وى زندگى كرد و در سال 1775 عمرش به سرآمد . اما آن كودك تيره روز كه در دوماهگى صاحب تاج و تخت شد و در شانزده ماهگى از سلطنت بر كنار گرديد ، محكوم به تبعيد و زندان شد و سرانجام در بيست و چهار سالگى در سرداب تاريك دژ شلوسلبورگ به قتل رسيد . اليزابت پتروونا زنى شهوتران و شيفتهء شكار و پوشيدن لباس مردانه بود . وقتى كاخ سلطنتى دچار حريق شد ، چهار هزار دست لباس وى از بين رفت . پس از مرگش پانزده هزار دست لباس در گنجه‌هايش يافتند . وقتى در يك مجلس رقص اليزابت ديد كه ناتالى لوپوخين « 7 » زيبا لباسى چون لباس او پوشيده سيلى محكمى بر صورت وى نواخت و از شدت خشم فحشهاى چاروادارى به دو داد و « به قدرت سه هنگ از سربازان گارد كه ناسزا گويند » فحش و ناسزا گفت و چندى بعد دستور

--> ( 1 ) - Ivan Antonovich ( 2 ) - Ana Leopoldovna ( 3 ) - Antoine Ulrich Prince Brunswick - Lounebourg ( 4 ) - Bohren ( 5 ) - Preo Bre jeneshi ( 6 ) - Elisabeth Petrovna ( 7 ) - Natalie Lopovkhine