مخافات از عقوبات قهر قهّار بيچون « تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ » برآورد ، چه در سايهء حمايت لطف و پناه عرش رحمت جاى گيرد وقتى كه جز آن سايه سايهء نباشد ، زيرا كه در پوشيده داشتن صدقه قصد او رضاى پروردگار بوده و خود مراقب حضرت جبّار اكبر ، تا بغايتى كه هيچ آفريده در نظر اعتبار او در نيامده تا هنر انفاق خود را به او نمايد و خود را به زبان حمد و ثناى او بستايد . پس فايدهء آن مراقبه امروز آنست كه در سايهء عرش رحمن كه موجب قرب جلال الهيست در امان باشد و اينست هفت ذات نعوت صفات كه حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلم در حديث صحيح ايشانرا مخصوص ساخته بكرامت قرب الهى و نجاة روز قيامت و استقرار در سايهء عرش عزّ و كرامت . پس بايد كه اين هفت را يك صفت و عمل مشترك باشد كه در جزاى قيامت با همديگر جمع شده‌اند [ 15 پ ] و استقرار باتفاق در سايهء عرش رحمن يافته . بعد از تأمل ، جامع آن صفت حقيقت مراقبت الهيست و اول ايشان امام عادلست پس پادشاه بايد كه مراقب حضرت إله باشد در كلّ احوال و مصاحب جناب عزّت و كبرياى او در جميع احوال . هميشه بزرگى خدا بيند و بلاى نفى ، پيوسته گردن كبرياى خود زند و از مقام بندگى اصلا تجاوز نكند چنين كس را پادشاه مراقب گويند و چون پادشاه در مقام مراقبت حق تعالى رفت مقابلهء حقيقيه ميان ظل و خداوند ظل شد ، هر آينه پرتو مراقبهء « انا جليس من ذكرنى » او را در مقام « من طلبنى وجدنى » آورد و مراقب مظهر صفات كمال و جلال الهى شد ، هر آينه عدل كه او از جملهء صفات كمالست در مظهر مراقب ظاهر شد و اوست امام عادل كه حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلم او را اول سبعهء نجاتيه ظلّيه ساخت ، زيرا كه ظل اللّه است و در دنيا و آخرت پادشاه باستحقاق و خليفهء صاحب احقاق و نشانهء اين مراقبت كه پادشاه را بدين پايه مىرساند آنست كه از حال رعيّت اصلا غافل نباشد كه حضرت حق تعالى و تقدس عذر پادشاه غافل را دشوار قبول ميفرمايد و البته بر ترك آگاهى