خدمت گارى ، صورت گرى ، دولت خانه ، سخن‌ورى و خوش رفتار . 3 - آوردن ياء مجهول بجاى كسرهء اضافه در انتهاى مضاف نظير : شاخى شمشاد شاخ شمشاد ص 195 - حيوانى سبعى حيوان سبعى ص 269 - علمى سبزى علم سبزى ص 346 - شررى گرمى شرر گرمى ص 325 - مظهرى بسيارى مظهر بسيارى ص 6 - مسجدى مصر مسجد مصر ص 162 - لشكرى بىشمار انجم لشكر بىشمار انجم ص 236 - صندلى آبنوس رنگ صندلى آبنوس رنگ ص 111 . 4 - همزه با كرسى آن در اين نسخه به شكل « ي » نوشته شده است نظير : ملايكه ملائكه ص 14 - اوليك اولئك ص 51 و 313 - فرايص فرائض ص 27 - نايمون نائمون ص 238 - عزايم عزائم ص 165 - سايغا سائغا ص 174 - خاينة الاعين خائنة الاعين ص 16 و ص 17 - منشيات منشآت ص 323 - شيون شؤون ص 64 - سبعمايه سبعمائه ص 9 و شكلهاى ديگر همزه كه شيوهء نوشتن آن با امروز اختلاف داشت نظير : مبداء مبدأ ، بداء بدء ، والىء والى با ياء نكره . 5 - هنگام مضاف واقع شدن كلمات مختوم به الف ، ياء كوچكى به شكل سر حرف ياء يا همزه بين مضاف و مضاف اليه مىآورد . نظير : عطاء شامل عطاى شامل ص 196 - سرماء مملكت قزاق سرماى مملكت قزاق ص 202 - ثناء خداوند ثناى خداوند ص 245 - داناء دل آگاه داناى دل آگاه ص 145 . 6 - ياء نسبت و ياء وحدت در آخر كلمات مختوم به « هاء مختفى » بخلاف رسم الخط امروز ظاهر نيست و اين كلمات به شكل حالت اضافى نشان داده شده‌اند نظير : مكهء مسكن مكه‌اى مسكن ص 337 - بمرتبهء كه بمرتبه‌اى كه ص 202 - خاشهء خاشه‌اى ص 264 - مخاطرهء مخاطره‌اى - لطيفهء لطيفه‌اى . 7 - در مورد جمع كلمات مختوم به هاء مختفى و غير ملفوط حرف « ه » از آخر آنها حذف شده و سپس علامت جمع بدانها افزوده شده است نظير : موزها موزه‌ها ، ديدها ديده‌ها ، خانها خانه‌ها ، چشمها چشمه‌ها ، بيشها بيشه‌ها ، لالها لاله‌ها ، تودها توده‌ها ، پردها پرده‌ها ، گلها گله‌ها ، ارابها ارابه‌ها ، گردونها گردونه‌ها ، دريچها دريچه‌ها . گاهى كلمات عربى را نيز با اين قاعده جمع بسته است نظير : حملها حمله‌ها ، خيمها خيمه‌ها ، قطرها قطره‌ها . 8 - استعمال « تاء گرد » بجاى « تاء كشيده » در جمع و مفرد نظير : جهة جهت ص 210 - جماعة جماعت ص 203 - جنة جنت ص 283 - حقيقة حقيقت ص 61 - قوة - قوت ص 63 - خصلة خصلت ص 105 . ساداة سادات ص 93 - افاداة افادات ص 6 - ثقاة ثقات صفحات 87 ، 143 ، 171 ، 172 ، 173 ، 174 ، 199 ، 203 207 ، 224 ، 242 .