ذكر جلوس بركاى بركاى در سنهء اثنين و خمسين و ستّ مايه ( 652 ه / 1254 م ) پادشاه شد و با اوروق تولوى خان بر قاعدهء طريقهء اخلاص و انقياد سلوك مىداشت و در سنهء اربع و خمسين و ستّ مايه ( 654 ه / 1256 م ) بالاقان كه در اين ملك با هولاكو غدر و مكر انديشيد و به اتفاق بيرون آمده معترف شده هولاكو خان [ او ] را با امير سونجاق پيش بركاى فرستاد . بركاى باز پيش هولاكو فرستاد كه : مجرم است ، آن را تو دانى . هولاكو او را به ياساق رسانيد . و در آن ولا توتار و قولى نيز وفات يافتند . تهمت نهادند كه ايشان را به قصد ، دارو دادند و بدان واسطه دل‌ماندگى در ميان آمد و بركا با هولاكو خان ياغى شد . و در شوال سنهء ستين و ستّ مايه ( 660 ه / 1262 م ) مصاف دادند و لشكرها [ كه ] با قولى و توتار بدين ملك آمده بودند بيشتر بگريختند . بعضى به راه خراسان بيرون رفتند و كوههاى غزنه و بينى كاو و مولتان تا لهاور كه سرحد هندوستان است فروگرفتند و بزرگتر امراء كه مقدم ايشان بودند نكودر و اوتكوچبه . و بعضى ديگر از راه دربند به خانه‌هاى خويش پيوستند . و آن فتنه ميان هولاكو خان و بركه مدت العمر باقى بود . و لشكركش بركه ، نوقاى بود پسر تاتار پسر تووك ، شاهزاده به غايت بهادر و مبارز . و چون هولاكو خان در شهور سنهء ثلاث و ستين و ستّ مايه ( 663 ه / 1265 م ) [ به قيشلاق جغاتو وفات يافت ، و پسرش ] اباقا خان به جاى او نشست و عداوت ميان او و بركاى قديم شد ، در تاريخ سنهء خمس و ستين و ستّ مايه ( 665 ه / 1267 م ) بركا در حدود شروان از جنگ اباقا خان برگشت و از دربند گذشته نزديك آب دربند ، ترك ، در شهور سنهء خمس و ستّين و ستّ مايه ( 665 ه / 1267 م ) نماند . ذكر جلوس مونككا تيمور چون بركا وفات يافت مونككا تيمور به جاى او بنشست . او نيز مدتى با اباقا خان مخالفت ورزيد و چند نوبت مصاف دادند ، و اباقا خان با ايشان دستبردها نمود . عاقبت الامر ايشان مصالحت كردند و از آن وقت ترك منازعت كردند تا در عهد