فهرست تأليفاتش جايگاهى ويژه دارد . مقاله‌اى كه دربارهء خاندان سيد ركن الدين يزدى و موقوفات او و پسرش نوشت يكى از دلپذيرترين تحقيقات اوست و در يزدنامه به ترجمهء ع . روح‌بخشان چاپ شده است . فهرست نوشته‌هاى او توسط ژان كالمار و ژاكلين كالمار در مجلهء استوديا ايرانيكا چاپ شده است . او به دوستان و همكاران فرانسوى توصيه و تأكيد تا حد وصيت كرده بود كه چيزى در سرگذشت او ننويسند . به خاطر احترام به خواست صريح و جدى ژان اوبن هيچ‌گونه ستايش يا ذكرى از او به عمل نمىآيد . تنها ، سهم او در زمينهء مطالعات ايرانى ارج نهاده مىشود ، زيرا او با آثار ارزشمند خود همواره موجب غناى اين مطالعات شده است . اصالت شيوهء كار ژان اوبن ، تحقيقاتش براساس منابع دست اول اروپايى يا شرقى ، تعدد مراكز مورد استفادهء وى شامل تاريخ عقايد و آرا ، شخصيت‌ها و وقايع روى داده از اروپا گرفته تا آسيا ، به همراه ژرف‌نگرى ويژهء وى در منابع ايرانى ، پرتغالى ، تركى و هندى . . . نكاتى هستند كه در كتابشناسى او كه در ذيل خواهد آمد بازتاب مىيابند : 1 . « دو سيد اهل بم در سدهء پانزدهم ، مطالعه‌اى در تاريخ ايران دورهء تيمورى » ( مجموعه مقالات آكادمى علوم و ادبيات مانيس ، مجلهء علوم اجتماعى و انسانى ، 1956 ، ش 7 ، ويسبادن ، 1956 . 2 . « منابع لازم براى كتابشناسى شاه نعمت اللّه ولى كرمانى » ( كتابشناسى ايرانى ، 7 ) ، تهران - پاريس ، 1956 . 3 . خلاصهء منتخب التواريخ معينى ( نويسندهء گمنام اسكندر ) ، كتابفروشى كيهان ، تهران ، 1957 . 4 . سفارت گريگور پرايرا فيدالگو به دربار شاه سلطان حسين ، 1996 - 1997 ، ليسبون ، 1971 . 5 . ايران مغول و وزيران ايرانى در تحول و تحرك انتقال فرهنگى ( مطالعات ايرانى ، دفتر 15 ) ، پاريس ، 1995 . 6 . « لاتين و اسطرلاب » ، مجلد اول ، تحقيقات دربارهء پرتغال دورهء رنسانس ، گسترش آن در آسيا و روابط بين المللى ، ( مجموعه مقالات ، ش 63 ، 68 ، 70 ، 73 ، 75 ،