حملهء كرگ و دل شير و دم گرگم چو نيست * مىروم با پيل‌بار غم به استقبال يار در دهان شير و پاى كرگم و اين گرگ پير * داردم پر اشك پيل از عشق يار چون نگار يار با شمشير و قبضهء كرگ پويان همچو گرگ * من چو پيلم بر پى او با تنى مانند تار بعد كرگ جوشن گرگ سپهر پيلگون * شيرگير چرخ پيدا شد چو شمع شهريار ركن دنيا شاه پيل‌افكن به گرز شير سر * كز سمند كرگ پويش كار بر گرگست زار ديدهء گرگ فلك از شير گرزش رنگ رنگ * كوههء كرگ زمين از پاى پيلش غارغار پيل پيكر گرزش از گرگان كند بيشه تهى * كرگ پويه چنگش از شيران ستاند مرغزار دور باش دسته كرگش در دل گرگ سپهر * كرگ همچون پيل پايش كرده شيران را فگار از سرِ ژوپين شيرِ گرز او بر كرگ و پيل * آن رسد كز تيغ رويين تن به جان گرگسار اى ز شير گرز كرگ انداز پيل آساى تو * گور بر گرگين به سان چاه بيژن تنگ و تار عكس تيغ نيلگونت گر زند بر شير و كرگ * ديده چون عناب گرگانى كندشان را چو نار باد شير رايتت بر خاك عالم چون وزد * كرگ مست از پيل و گرگ از ميش خواهد زينهار چون تو گرز پيل پيكر بر گدايى بفكند * شير دندان گرگ ناخن زهره كرگ و مهره مار