عبد القادر بن ملوك شاه بداونى
پيشگفتار 7
منتخب التواريخ ( فارسى )
كيكاووس ( 602 - 689 ه . ) . طبقهء چهارم : تاريخ خلجيان از جلال الدين خلجى تا قتل مبارك خلجى ( 689 - 720 ه . ) . طبقهء پنجم : تاريخ تغلقيان از سلطان غياث الدين تغلق تا سلطان محمود تغلق ( 720 - 817 ه . ) . طبقهء ششم : تاريخ سادات از سيد خضر خان تا سيد علاء الدين ( 817 - 855 ه . ) . طبقهء هفتم : تاريخ لوديان از بهلول لودى تا قتل ابراهيم لودى ( 855 - 932 ه ) . طبقهء هشتم : تاريخ تيموريان دورهء اول از بابر تا اخراج همايون از دهلى ( 932 - 947 ه . ) . طبقهء نهم : تاريخ سوريان از تسلط شير خان سورى بر دهلى تا سقوط سوريان ( 947 - 962 ه . ) . طبقهء دهم : تاريخ تيموريان از بازگشت همايون تا چهلمين سال سلطنت اكبر ( 962 - 1004 ه . ) . منتخب التواريخ در پايان علاوهيى هم دارد كه قريب يك سوم كتاب است . عبد القادر در آن بخش به زندگينامهء مشايخ ، علما ، متصوفان و شعراى دورهء اكبرى با بيانى منتقدانه پرداخته است . منتخب التواريخ نخستين تاريخ فارسى هند است كه در آن از شيوهء انتقادى استفاده شده است و از اين ديدگاه ، اين كتاب در تاريخنويسى شبه قارهء هند تأثير فراوان داشته و تاريخنويسى را در آن سرزمين غنا بخشيده و تاريخ را به راهى نو كشانده است . ارزشمندترين بخش اين كتاب ، طبقه نهم و دهم آن است كه مؤلف خود شاهد و ناظر حوادثى است كه آنها را به رشتهء تحرير درآورده است . چون عبد القادر از نديمان و نزديكان اكبر شاه بود و در دستگاه او اعتبار و با بزرگان عصر خود آشنايى داشت ، نوشتههاى او از نظر تاريخى اهميّت فراوانى پيدا كرده است . عبد القادر به معنى واقعى كلمه مورخى امين و باانصاف است . بر خلاف مورخان دربارى نه لحن متملّقانه دارد و نه بنابر مصلحتى حقايق را پوشيده مىگذارد . او با بىباكى ، اسباب و علل حوادث را با شيوهيى انتقادآميز آشكار