است طعام خوردن و خنده كردن در مقابر ، چون مقرر است كه آنجا محل اندوه و حزن و تفكر در امور آخرت است و افعال و احوال مذكوره از حرص و غفلت خبر مىدهد ، انشاء الله العافيه . اين روايت فقها و مجتهدين مذهب امام اعظم بود [ رحمة اللّه عليه ] كه معروض گشت . اكنون منشاء و مأخذ آنها را از سنت [ حضرت ] سيد ابرار صلى الله عليه و آله و سلم و آثار سلف اخيار رضى الله عنهم ، به موقف آنها خواهد رسانيد و دقايق صوفيان و حقايق درويشان كه در اين ابواب فرموده‌اند در ذيل آن به عز عرض رسيده شود . انشاء اللّه تعالى . اميد كه اين جرأت و جسارت به رقم عفو و اغماض مرقوم شود . شعر : آنجا كه اياز است برون از نمدى نيست * باقى همه الطاف خداوند جهان است بدانكه فعل و قول حضرت نبوت شعار رسالت آثار ، سيد انبيا و ابرار ، صلى الله عليه و آله و سلم دال است بر استحباب زيارت قبور . و اما فعل آن حضرت صلى الله عليه و آله چنانچه به صحت رسيده به روايت ابو مويهبه رضى الله عنه كه : پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم در اواخر عمر شريف شبى از حجرهء شريف بيرون رفته و من در قدم مبارك بودم . تا به گورستان بقيع نزول فرمودند و اهل آن گورستان را زيارت كردند و چندان دعاى خير در حق اوشان به تقديم رسانيدند كه من با خود گفتم : « چه بودى كه از اهل اين گورستان بودمى . » در كتب اسانيد و در سير وارد است كه : حضرت سيد المرسلين و خاتم النبيين صلى اللّه عليه و آله و سلم در آن سال كه به غزوهء بنى لحيان رفته بودند ، به منزل عسقان رسيدند . در آنجا قبر مادر خود آمنه را بشناختند و زيارت كردند . آن مقدار گريستند كه مجموع اصحاب را به گريه آوردند . اما قول پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم آنكه امام [ محمد ] غزالى به سند خود روايت مىكند از بىبى عايشه رضى اللّه عنها كه : رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمودند