يقراء « 1 » مكتوب الغد من عنوان اليوم و يقطف ثمار الغيب من صنوان النّوم * 38 . شعر « 2 » اى فكرت تو مشكل امروز ديده دى * وى همّت تو حاصل امسال داد پار قادر به حكم بر همه كس آسمان صفت * فايض به جود بر همه كس آفتاب‌وار گر در صبا ز دست تو يك خاصيت بود « 3 » * دست تهى برون « 4 » ندهد هرگز از چنار كيست كه در يك نقطهء عدسى * 39 ، چندين اشكال « 5 » هندسى ، بعد از ادراك مدركات و ابصار مبصرات و لطيفه خط شعاعى كه از مدرك « 6 » به مدرك و از باصره به مبصر ، محيط مىشود ، تعبيه كرد و در حقّه مدوّر از لعل ناب و ياقوت مذاب ، سى و دو دانه درّ خوشاب * 40 ، كه استاد نظام خرد را « 7 » از سمط * 41 آن در حيرت است براى اظهار قدرت وديعت نهاد . خرد را و جانرا كه كرد آشكار ؟ * كه بنياد دانش نهاد استوار ؟ كه در پيكر تن روان آفريد ؟ * كه بخشيد عقل و كه جان آفريد ؟ كه گلگونه بر گونه لاله كرد ؟ * كه پيرايهء غنچه از ژاله كرد ؟ كه بر تارك چرخ ، اختر « 8 » نهاد * كه در سنگ ، ياقوت احمر نهاد كه شمع شب‌افروز و مه برفروخت * كه در مجمر گلستان عود سوخت زمين را كه گسترد بر روى آب * كه دردانه كرد از سرشك سحاب * 42 أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ « 9 » أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ، أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ، أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ * 43 . كه را ياراست كه در آن سرادق * 44 عظمت ، تحفه ثنايى تبليغ كند ؛ يا بدان بارگاه جلالت « 10 » با كورهء « 11 » حمدى * 45 هديه

--> ( 1 ) - ب . + يقرء ج : عبارت عربى ندارد . ( 2 ) - ب و ج : - شعر . ( 3 ) - اساس : نهد ج : بدى . ( 4 ) - ج : برون برون . ( 5 ) - ب و ج : شكل . ( 6 ) - اساس : مركز ( 7 ) - ب و ج : - را . ( 8 ) - ج : افسر . ( 9 ) - ج : أ انتم من المزن انزلتموه ( 10 ) - ب و ج : عزت . ( 11 ) - ج : كوره