شاد و يادشان بخير و حشرشان با بزرگان و اولياى خاص خالص خدا . اين سخن را بپايان نمىتوانم برد مگر آن‌كه از جناب دكتر محمد سليم اختر مدير گروه زبان و ادبيات اردو دانشكدهء زبانهاى خارجى دانشگاه تهران تشكر كنم كه مقالتى سخت عالمانه و مفصل دربارهء شادروان پروفسور محمد شفيع براى مقدمهء اين كتاب نوشتند و من جسارتا براى جلوگيرى از اطناب بيشتر مقدمه آن را مختصر كردم ، هرچند اين اختصار اندك بود ، زيرا مقالهء محمد سليم اختر چندان شيوا و ارزنده بود و چندان احساس صميميت و احترام نسبت به پروفسور محمد شفيع در آن وجود داشت كه دل به كوتاه كردن آن راضى نمىشد . دست مريزاد . دوش من زير بار منت اوست .