شمس الدين عباس و چند امير تومان به موجب فرمان مقرّر شد كه در تاشكنت و شاهرخيه « 1 » و سيرام قشلاق كنند و اميرزاده سلطان حسين با بعضى لشكر جوانغار دريسى و صبران زمستان گذراند و ضبط سمرقند را به عهدهء ارغونشاه گذاشته محافظت گنجها را به شيخ چهره حواله فرمود و رايات جهان‌گشا ، به عزم جهاد با بت‌پرستان خطا ، پنج شنبه بيست و سيم جمادى الأولى ، از سمرقند نهضت فرموده متوجه قشلاق آقسولات شد در وقتى كه آفتاب در منتصف قوس بود و مقدمهء سپاه سرما تيغ جفا از نيام شتا برآورد و طليعهء لشكر برد دست به خنجر افراختن برد . بيت به بازار دهقان درآمد شكست * نگهبان گلبن در باغ بست با لشكرى كه شهباز فكر در هواى ادراك كميّت آن از پرواز بازماند و شهسوار وهم دو اسبه از سرحدّ احصاى آن بر جاى ماند مانند كوه آهن از كوه تا كوه روان شدند . نظم درآمد ز جاى آن سپاه گران * تو گفتى كه شد كوه و بيشه روان اركان زمين از بار سلاح مواكب در تزلزل آمده سقف آسمان از زخم نعال مراكب به‌سان هلال خم پذيرفت و لواى آفتاب اشراق به قرابلاق آمده به راه ايلان اوتى روان شد و منازل و مراحل پيموده آق سولات از فرّ نزول رايات ظفر آيات طراوت جنان يافت .

--> ( 1 ) . حاشيهء نسخه ك ، ف : « شاهرخيه را در قديم فناكت مىگفته‌اند و از عبور لشكر چنگيز خان ويران شد . آن حضرت در سنهء 794 آن را عمارت فرموده حصارى استوار ساخت و اهالى آن حوالى را به آن‌جا آورده به اميرزاده شاهرخ ارزانى داشت و به شاهرخيه اشتهار يافت . ظفرنامه . » ( ج 2 ص 451 ) .