بازداشت و اميرزاده شاهرخ بهادر و اميرزاده خليل سلطان بهادر و اميرزاده رستم بهادر و امير سليمانشاه و شاهملك و برندق و سونجك [ و دولت تيمور و موسى ركمال را در ميسره مقرر ساخت و بر دست راست قول امير تاش تيمور « 1 » و ( شهسوار ) و سراى ] « 2 » و جلال ( باورجى ) و طاپتوق و يوسف ( مغول ) و حاجى بابا ( ى سوچى ) « 3 » و اسكندر ( هندوبوغا ) و خواجه على ( پسر خواجه يوسف اپاردى ) و حسن ( برات خواجه ) و محمد بهادر و سراى خواجه و ادريس ( قوجين ) و خواجه محمد و اميرزاده احمد ( عمر شيخ ) و راى ملك ( تواجى ) و ارغون ( ملك ) و پير محمد و بهاء الدّين و قرا احمد و بيك ولى و چقماق و دولت خواجه و عبد اللّه و صوفى خليل و محمد تواجى و ايسن تيمور و شيخ محمد و قرامان و سنجر و حسين و عمر بيك و جهانشاه و بردى بيك و احمدى و عجب شير و محمود و بهلول و امير زيرك ( جاكو ) معيّن آمدند و بر دست چپ جلال اسلام و توكل قرقرا و على و محمود و شاه ولى و شيخ حسن و اميرك و ملك پاينده بخشى و لقمان زرد « 4 » و سلطان برلاس و عبد الكريم ( حاجى سيف الدين ) و عادل و قطب الدين سليم و جانى بيك و يادگار و تنگرى برش و محمد خليل و جنيد و جهان ملك و توبلاق و عبد الصمد ( حاجى سيف الدين ) و پادشا و پير محمد شنكوم و شيخ ارسلان و الياس ( كپك خانى ) و يوسف ( برلاس ) و على ( عباس ) و سيد خواجه و عثمان زيرك و اسكندر شيخى و شاه شاهان سيستانى و ابراهيم قمى و پادشاه بوران « 5 » هريك در مقام مناسب قرار گرفتند و ديگر شاهزادگان مثل اميرزاده ابا بكر و اميرزاده اسكندر بهادر و اميرزاده احمد ميرك

--> ( 1 ) . ظف : باش تمور اغلان . ( 2 ) . ك ندارد . ( 3 ) . كلماتى كه در بين ( دو هلال ) آمده در متن مطلع سعدين نيست بلكه براى تكميل مطلب از ظفرنامه گرفته شده است . ( ج 2 ص 304 ) . ( 4 ) . ظف : لقمان تواجى . ( 5 ) . ظف : شاه توران سيستانى .