عمده‌اش خرما است و تقريبا پنجاه هزار اصله نخل بزرگ و كوچك دارد و جزئى ميوجات هم مثل انگور و انجير و انار و هلو يافت مىشود و درجهء گرمى هواى اينجا به منزلهء هواى نرماشير است . و طرف يمين جالق آهو زياد و يسارش به ضميمهء آهو [ 248 ] گور نيز دارد . و علوفهء صحرائى آن منحصر است به نبّو كه اسب و قاطر مىخورد و شور كه خوراك شتر است . ولى از هردو كم است . لدگشت 378 از جالق خطى به شرق مايل به شمال جدا شده و به ماشكيد « 1 » مىرود . و از اينجا تا نقطهء ماشكيد دوازده فرسخ [ است ] ، تمامش در زمين مسطّح نرم سير مىكند كه اطراف راه هم به هيچ وجه چاه و چشمه و آب و آبادى نيست . حتى علوفهء اسب و شتر هم خيلى كمياب است . و مزرعهء اوّليه كه اين خط به آنجا منتهى [ مىشود ] و در وسط مزارعات ماشكيد است موسوم است به لدگشت و متعلق است به طايفهء ريگى رعيّت خاران . كلّك - راعى 379 و چهار مزرعهء ديگر در يمين لدگشت واقع است كه اوّلى موسوم است به كلّك و دويمين راعى و سيّمين دازى و چهارمين آبكان « 2 » و اين مزرعه‌ها نيز ملك همان طايفه است كه ماليات ديوانى خود را به سردار نوروز خان خارانى مىپردازند و از بابت اين پنج مزرعه به ايران و خاران هيچ كدام ماليات نمىدهند . مك سخته « 3 » 380 سه مزرعه هم در يسار لدگشت واقع است كه اوّلى مك سنحته و دويمين كندى و سوّمين گورانى است كه اين سه مزرعه هم ملكى طوايف دامنى بلوچستانى است كه اين طوايف هم رعيت بلوچستان [ اند ] ولى به هيچ‌وجه ماليات نمىدهند . و طوايف دامنى تقريبا دو هزار خانوار و تخمينا شش هزار نفرند و دامنى اسم جنس و انواع آنها از اين قرار است : يار احمد زهى ، مير بلوچ زهى ، برهان زهى ، سورى زهى ، غمشاد زهى ، مزار زهى ، حاكى زهى ، سنجر زهى ، چارى زهى ، عبدل زهى ، شندك

--> ( 1 ) - در نقشهء گيتاشناسى ماشكل آمده است . در نقشه‌هاى قديم ماشكيد نوشته‌اند . ( 2 ) - اصل : حرف دوم بىنقطه است . ( 3 ) - اصل : حرف دوم از كلمهء دوم نقطه ندارد .