عبد الحسين ميرزا فرمانفرما

207

مسافرتنامه كرمان و بلوچستان ( فارسى )

و محصول شتوى آن غلّه و صيفى ، ارزن و كولك است . [ 231 ] و مختصر قلعهء رعيتى در اين دو مزرعه از قديم ساخته‌اند و پاى هر كدامى پنج شش كتوك رعيتى مسكن زعما و عملجات است . كوه خواجه سيكمند 346 از نوك‌آباد تا كورن نه فرسخ و خطّش به شمال غربى سير مىكند و تمامش مسطح و هموارست . يك فرسنگ از نوك‌آباد گذشته كوهى در يسار جادّه به فاصلهء ربع فرسخ خيلى بلند و عمودى ، كانه يكپارچه سنگ است و آن را « كوه خواجه سيكمند » مىنامند و دامنهء آن چشمه‌اى است مسمّى به « چشمهء شوره‌رود » و آب آن شيرين است و در غير نزول رحمت و آمدن سيل خشك است . خود كوه چون سنگ يكدست [ است ] گياه و علوفه ندارد . شكار هم در آن نيست . ليكن در تل و ماهور اطراف آن كبك و تيهو زياد [ است ] و شكار كوهى نيز يافت مىشود . چشمهء كلّى - گوركوه - كوه كيشت 347 و از اينجا ربع فرسخ گذشته به فاصلهء پانزده قدم در چپ جادّه چشمه‌اى است موسوم به « كلّى » كه آبش زياد و گواراست . و بعد از آن جلگه‌اى است در كنار راه در كمال وسعت و فراخى ، و همه‌قسم جاز و بوته و علف صحرائى و شور و درمشو در آن بسيار [ ست ] و آهوى زياد و جزئى گور هم دارد و آن جلگه را « گوركوه » مىگويند و در يمين آن به فاصلهء يك فرسخ كوهى است ارتفاعش كم و عرضش زياد و آن را « كوه كيشت » مىنامند و در آن كوه آب و علفچر زياد [ است ] و ايلات اللّه رسان مير بلوچ زهى و كسان او و بعضى از طوايف اسمعيل زهى مسكن و مرتع دارند . [ 232 ] و در آن كوه كبك و تيهو زياد و شكار كوهى بسيار است . و از اينجا تا منزل جادّه مسطّح و طرف يمين همان جلگهء گوركوه و يسار تل و ماهور بسيار و همه‌قسم درمشو و شور و تاگز و علف متفرقه است . كورن 348 كورن سابقا قنات [ بود ] و حالا چندى است طايفه شده است و سه چاه از آن را پاك كرده‌اند كه عابرين از آن نقطه به مصرف مىرسانند و شش هفت ذرع عمق و ريسمان‌خور آنها است و آبشان اندكى شور و در وسط جادّه است . و اطراف آن شور و درمشو و كلته و بوته‌هاى كوچك بسيار است و در ميان جلگهء وسيعى واقع و در