گرفته‌اند . اسبانشان را به ميخ چادر كه در بيرون محوطه به زمين كوبيده شده مىبندند و تقريبا هميشه آنها زين كرده هستند و به‌طور كلى هميشه آماده‌اند كه بتوانند باروبنهء خود را ببندند و در چند لحظه به راه بيفتند ؛ براى برقرار ساختن اين دستگاه به زور يك روز كار لازم است . مردمانى كه بيشتر به دزدى و راهزنى مىپردازند كسانى هستند كه اغلب تكاليف مهمان‌نوازى را خيلى با دقت و درستى انجام مىدهند و متأسفانه طرز رفتار آنها باعث مىشود كه در مشرق زمين ، يك مسافر آزموده هنگام عبور از اين مناطق كه چنين رسوم در آنجا رواج دارد بيشتر انديشناك شود و بيم پيدا كند . نمونهء اين طرز رفتار كردها هستند . يك غريب كه ظاهرى آراسته دارد هنگامى كه از نزديك يكى از اين ايلات بگذرد سواران به شتاب به پيشبازش مىروند و به او مىگويند « خوش آمديد « 1 » اين خانه مال خودتان است و ما در خانهء خودتان از شما پذيرائى مىكنيم . چه ساعت خوشى است ؛ اميدواريم كه براى شما سازگار باشد ! » آنگاه او را به چادر مرد سالخوردهء ايل كه از همه توانگرتر و محترم‌تر است راهنمائى مىكند و زنها برايش به شتاب خوراكى فراهم مىكنند . درحالى كه يكى از زنها مشغول به نان‌پزى مىشود و آرد زبرى را به عجله خمير مىكند ديگران در پى آوردن عسل و لبنيات هستند و بر روى زمين قالىهائى را كه بافت دست خودشان است پهن مىكنند . در همان وقت جوانكان به باربردارى از روى مالهاى باركش مشغول هستند و پاهاى اسبان را مىشويند و در زمستان براى آنكه اسبها سرما نخورند نخست در پيرامون چادر خود ، آنها را به تندى و سپس كم‌كم به آرامى مىرانند . پيرمرد ميزبان مىگويد « بچه‌ها ، از مهمان ما خوب پذيرائى كنيد : غريب عزيز خداست . دربارهء او و كسانش نبايد كه از هيچ‌چيز دريغ كنيد . به مال‌سواريش توجه كنيد چون اينها در بيابان براى صاحبش حكم كشتى را دارند ؛ و تو اى

--> ( 1 ) - تركها و كردها و ايرانيان اغلب ضمير دوم شخص يا سوم شخص جمع را براى احترام به مخاطب ، به كار مىبرند .