الطبيب با وى بود ، و بر آنچ پيش آوردند همى خوردند ، حارث چون لقمه بدهن اندر نهاد و طعم يافت بينداخت و گفت اندرين طعام زهرست [ و ] تا يك سال بكشد ، و همچنين بود ، سال ديگر روز چهارشنبه بيست و دوم ماه جمادى الاخر سال سيزدهم [ بو بكر ] فرمان يافت رحمة اللّه عليه و عمر رضى اللّه عنه بر وى نماز كرد ، و عمر او شصت و سه سال بود ، و پيش از مرگ عمر را خليفت كرده بود ، و اندرين وقت مثنى بن الحارث [ 1 ] از عراق بمدينه آمده بود ، و از عجم سپاهى را كه مهترشان هرمزد جادو [ به ] بود هزيمت كرده [ و ] عجم شهر براز [ 2 ] را كشته بودند ، و از پادشاهان نشاندن نمىپرداختند . اندر نسب و غيره : ابو بكر عبد اللّه بن ابى قحافة عثمان بن عامر بن [ 3 ] [ عمرو بن ] كعب بن سعد بن تيم بن مرّة بن كعب بن لوى ، مادرش ام الخير [ سلمى ] بنت صخر بن عامر بن عمر عا [ 4 ] بن كعب بود ، فرزندانش : عبد اللّه ، و خلف ، [ 5 ] و محمد و عبد الرحمن ، دخترش عايشهء صديقه رضى اللّه عنها كه زن پيغامبر بود عليه السلام [ و اسماء و ام كلثوم ] ، وزيرانش : عثمان بن عفان بود و عبد اللّه ارقم دبيرش [ 6 ] بود . نقش الخاتم : نعم القادر اللّه عز و جل [ 7 ] و اندر دست راست داشتى ، حليت : ابو بكر مردى بود سفيدروى كه به زودى همى زدى و لطيف و نيكو روى و دراز قامت ( 177 - ب ) خفيف عارضين و موى به حنا و كتم [ 8 ] خضاب كردى ، حوادث ( ؟ ) فضل بن العباس بود . [ 9 ] و پدرش ابو قحافه بعد از سالى [ بمرد ] [ 10 ] و نود و هفت سال عمرش بود [ اندر خلافت عمر بن الخطاب ] خلافت امير المؤمنين عمر بن الخطاب رضى اللّه تعالى عنه ده سال

--> [ ( 1 ) ] ص : الحارثة [ ( 2 ) ] كذا : طبرى و كامل . و فى الاصل : سهر ازان [ ( 3 ) ] متن : عاسر [ ( 4 ) ] ص : صخر ابن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم ( ك . ج 2 ص 161 ) [ ( 5 ) ] ط و ك : ندارد [ ( 6 ) ] طبرى : كان يكتب زيد بن ثابت و يكتب له الاخبار عثمان بن عفان و كان يكتب له من حضر ( ج 4 حلقه 1 ص : 2135 ) كامل : كان على بن ابى طالب يكتب له و زيد بن ثابت و عثمان بن عفان و كان يكتب له من حضر ( ج 2 ص 161 ) [ ( 7 ) ] در طبرى : عز و جل ندارد [ ( 8 ) ] متن : كنم ، الكتم محركة . . . نبات يخلط بالحناء و يخضب به الشعر فيبقى لونه ( قاموس ) كذا فى الطبرى ( ج 4 ص : 2133 ) [ ( 9 ) ] اين جمله مناسبتش معلوم نشد . [ ( 10 ) ] طبرى : بعد از شش ماه و اند روز در محرم سنه 14 به مكه بمرد . . الخ ( ج 4 - 1 ص : 2137 )