و عنفقهء [ 1 ] وى پانزده موى كما بيش سپيد بود ، و از جمله غزاها پيغامبر بتن خويش اندر ، غزات : بدر ، و احد ، و خندق ، و بنى قريظه ، و بنو المصطلق ، و خيبر ، و فتح مكه ، و حنين ، و طايف ، و تبوك ، حرب كرد ، و اندر تاريخ احمد بن ابى يعقوب خواندم كه بيرون از حسن و حسين عليهما السلام كسانى كه بپيغامبر مانده [ 2 ] بودند بهيئت [ 3 ] جعفر بن ابى طالب بود ، و قثم بن عباس و ابو سفيان بن الحرث بن عبد المطلب ، و هاشم بن عبد المطلب بن عبد مناف ، و مسلم بن معتب بن ابى لهب و كسانى كه ببيعت الرضوان بودند ايشان را مهاجرين الاوّلين خواندند كه ( 172 - آ ) بهر دو قبله نماز كردند ، عليهم السلام . اندر نامهاء پيغامبر عليه السلام محمّد ، احمد ، احد ، [ 4 ] حامد ، الرّسول ، النبى ، الامى ، المصطفى ، الماحى الحاشر ، العاقب ، الفاتح ، الخاتم ، القاسم ، القيم ، الامين ، المنذر ، المختار ، المبلغ السابق ، الشاهد ، الضحول ( ؟ ) ، القتال ، طه ، يس ، نبىّ الرحمه ، نبىّ الملحمه ، قبة المسلمين ( ؟ ) رحمة مهداة ، المتوكل ، نبىّ التوبه [ 5 ] ، و حق تعالى او را رؤف ، رحيم ، خواند ، صلى اللّه عليه ، و شرف و كرم ( ؟ ) اين مسندست اندر كتاب رياض الانس لعقد الانس ، و نسب پيغامبر هم ازين كتاب [ است . ] مگر نام مادران [ 6 ] كه از تاريخ احمد بن يعقوب است . اندر حق زنان و فرزندان پيغامبر عليه السلام روايتست كه پيغامبر پانزده زن را بزنى كرد ، و از جمله سيزده را بديد و دو را ناديده دست بازداشت ، تا خديجه زنده بود زن نكرد ، و از وى هشت فرزندش بود ،

--> [ ( 1 ) ] عنفقه بفتح عين و فاء مويهائى است خرد بين لب زيرين و چانه [ ( 2 ) ] ظ : ماننده ، يعنى شبيه [ ( 3 ) ] متن : بملت [ ( 4 ) ] كذا و صحيح نيست و طبرى در دو روايت چنين گويد : محمد ، احمد ، مقفى ، حاشر ، نبى التوبه و الملحمه ، محمد و احمد و العاقب و الماحى العاقب الذى ليس بعده احد و الماحى الذى يمحو اللّه به الكفر . . . و الحاشر الذى يحشر الناس على قدمه ( ج 4 ص 1788 ) ظ : مقفى [ ( 5 ) ] دو كتب معتبر نديديم . جز بعض اللّه است كه در اصل فصل ذكر شد . [ ( 6 ) ] مراد امهات آبا و اجداد رسول