و بعد از آن صهبان بن محرث ، در عهد يزدجرد الاثيم بود ، و بعد از وى پادشاهى با صباح بن ابرهة بن الصباح افتاد ، و هر دو در يك وقت بيش از [ 1 ] پانزده سال پادشاهى نكردند ، ملك حسان بن تبع بن عمرو [ 2 ] سبع و خمسون سنه : پادشاه گشت و آن چنانست كه خالد بن جعفر بن كلاب اسيران قوم خويش را پيش وى آورد ، و او جمله را بدين خالد [ 3 ] بخشيد ، و ؟ از بعد او دوشاتر ؟ [ 4 ] بود و اللّه اعلم . ملك ذو شناتر سبع و عشرون سنه : مردى درشت و بىرحمت بود [ نه ] از خاندان ، ملك ذو شاتر [ 4 ] در سير ذو القندس [ 5 ] را گويد و حمزة الاصفهانى اين مرد را گفتست ، و در تاريخ جرير نام وى لخيعة العالم [ 6 ] گويد ، و خداى تعالى داناترست ، درين خلاف نيست كه مردى ستمگر و بد فعل بود ، و با فرزندان ملوك يمن فساد كردى ، تا پادشاهى را نشايند [ 7 ] و اين عادت ايشان بود كه هر كه با وى كارى ( 109 - آ ) زشت [ 8 ] كنند ، پادشاهى را نشايد ، و پسرى بود نام وى ذو نواس ، و دو گيسوى نيكو داشتى ، و در تاريخ جرير نام او زرعه [ 9 ] بود ، و لقب ذو نواس ، پس ذو شناتر [ 10 ] او را بخواند و ذو نواس كاردى با خود برداشت ، چون بخلوت دست به دو خواست كردن ، ذو نواس كارد بزد ، و ذو شناتر را بكشت ، و سرش ببريد و بيرون آورد ، [ 11 ] و پادشاهى فراز گرفت ، و مردمان باز رستند . ملك ذو نواش ، عشرون سنه : صاحب الاخدود ، وى بود در عهد فيروز يزدجرد

--> [ ( 1 ) ] اصل : ازين . حمزه : و انهما ملكا فى زمان واحد خمس عشرة سنة ( ص 87 ) [ ( 2 ) ] حمزه : حسان بن عمرو بن تبع ( 88 ) [ ( 3 ) ] اصل : بدين حال . . حمزه : فاطلقهم له . [ ( 4 ) ] كذا : حمزه و طبرى و فى الاصل ذو ساتر . [ ( 5 ) ] كذا ؟ . . . [ ( 6 ) ] اصل : ابن حنيفة طبرى : لخنيعة ينوف ذو شناتر . ( ن ل : لخيعة لحيعثة ) ص 917 ج 1 - 2 . قاموس ذو الشناتر من ملوك اليمن اسمه لخيعة ( مادهء : الشنترة ) [ ( 7 ) ] حمزه : كانت السنة فيهم ان من ينكح الغلمان لا يملك ( ص 88 ) و قاموس متن را تائيد مىكند و گويا تاريخ حمزه چاپ برلن غلط است و صحيح : من ينكح من الغلمان [ ( 8 ) ] ظ : با وى از اين كارى زشت [ ( 9 ) ] زرعه ( بضم اول ) ذو نواس بن تبان اسعد ابى كرب بن ملكيكرب ( ص 918 ) [ ( 10 ) ] در اصل صحيح بوده ، مصححى آن را قلم برده ( ستاتر ) كرده است . [ ( 11 ) ] ظ : بيرون آمد