و بعد از آن ميرزا محمد رضا و بعد از آن ميرزا كلب رضا و بعد از آن ميرزا سيد على و بعد از آن ميرزا عبد المولى و بعد از آن ميرزا زين العابدين . كوچكتر از همه كه والدهء او شهر بانو بيگم صبيهء كبيرهء شاه سليمان ماضى بود كه بعد از داخل شدن افغان باصفهان با والدهء مكرمه خود پوشيده از اصفهان برآمده نزد شاه طهماسب رفته پيوسته همراه او ميبود ميرزا سيد محمد نام داشت و در ايام سلطنت مخاطب بشاه سليمان ثانى شد و احوالات او ان شاء اللّه العزيز در ذكر وقايع سنهء يكهزار و يكصد و شصت و سه ( 1163 ) هجرى مرقوم قلم وقايع رقم خواهد گرديد . ميرزا محمد على سابق الذكر ولد نواب ميرزا محمد داود در وقت آمدن افغان شاه طهماسب قزوين را به او سپرده خود به طرف آذربايجان حركت نمود و او در آنجا بعد از محاربه از دست سيدال خان كه سردار بود در قلعه بدرجه شهادت رسيد . تفصيل اين اجمال آنكه ميرزا محمد على مدتى در مشهد مقدس بنيابت والد خود بامر توليت آستانهء عرش درجهء روضهء رضويه مشغول و گاهى باصفهان به خدمت والد ماجد مير سيد و در تحصيل كمال ميگذرانيد ، روزى در مشهد مقدس به علت حمايت چند نفر كه بصحن مقدس پناه آورده بودند او را با رستم محمد خان كه حاكم و صاحب اختيار بود و ارادهء قتل آنها را داشت و برخى را مقتول نمود كدورت و منازعه واقع شد . ميرزا محمد على مكدرا از ارض اقدس متوجه اصفهان و بعد از رسيدن به خدمت والد ماجد و شرفيابى حضور پادشاهى و عرض مطلب بامر حكومت از حضور اقدس مأمور گرديده باندك زمانى مراجعت نمود . چند مدت ميرزاى مشار اليه بدستور بامر توليت سابق و حكومت لاحق راتق و فاتق تا بعد از استيلاى جماعت بىعاقبت افغان باصفهان روانهء قزوين شده به خدمت شاه طهماسب رسيد . و بروايتى ميرزا در حين محاصره در برجى از بروج كه سردرى داشت مىنشست ، روزى در آنجا نشسته بود كه از ضرب گولى توپ خود به خود على اختلاف الروايتين