و اطبا مؤثر اثرى نگرديده بعد از سه روز بجوار رحمت ايزدى پيوست و در مقبرهء والد خود مدفون گرديد . چون خبر فوت او اصغاى سمع باريافتگان مجلس ارم تزيين خسرو ايران گرديد محفل بهشت آيين نمونهء ماتم‌سرا بلكه در تمامى شهر اصفهان صورت روز رستاخيز ظاهر شد . آن مرحوم را از صبيهء ميرزا ابراهيم خليفه سلطانى دو پسر نيك اختر و يك صبيهء فرخنده سير بود ، ميرزا سيد احمد و ميرزا عبد الأئمه كه ان شاء اللّه بعد از اين ذكر احوال آنها مذكور خواهد شد . و بعد از آن « 1 » ميرزا محمد على « 2 » و بعد از آن ميرزا عبد اللّه « 3 » كه در مشهد مقدس از جانب پدر « 4 » نايب بود و بعد از آن ميرزا محمد حسين كه بعد از استيلاى افاغنه باصفهان باعانت جمعى از هواخواهان پوشيده از افغان مع عيال از اصفهان برآمده بعزم شرفيابى عتبات عرش درجات عازم گرديد ، قضا را قومى از افواج رومى كه از براى تسخير نهاوند و بروجرد مىآمدند قريب بروجرد به او دچار شده چون كوچ همراه داشت راه فرار بر خود مسدود يافته و از ناصيهء احوال آن گروه ارادهء غارتگرى مشاهده نمود با اندك مردمى كه داشت با آن فوج كثير مستعد قتال گرديد ، بعد از جدال بسيار خود در معركه مقتول شد . بعد از قتل او بعضى از ملازمان و خواجه - سرايان كه باقى مانده بودند عيال او را به شهر بروجرد رسانيده از آنجا بنزد شاه طهماسب روانه نمودند .

--> ( 1 ) - يعنى دوم پسرزاده پسر ميرزا محمد داود متولى بعد از ميرزا ابوالقاسم مرعشى ( 2 ) - ميرزا محمد على مذكور اعقابش در هندوستان و خراسان و اصفهان هستند و خود او از علماء بوده است ( شهاب الدين الحسينى ) ( 3 ) - ميرزا عبد اللّه شاعر اديب فاضل ديوان شعر دارد و مظلوم تخلص مينموده . ( شهاب الدين الحسينى النجفى ) ( 4 ) - ميرزا على از فضلاء عصر خود و در طبع شعر و سير و سلوك مرد برجستهء بوده . اعقاب وى در حدود خراسان و طهران و اصفهان هستند . ( شهاب الدين الحسينى النجفى )