ديالمه طايفهء چهارم از طوايف هشت گانه ملوك ديالم‌اند ايشان قومى قويدل و جبار بودند و نسب خود به بهرام گور بردندى و به حقيقت نسل ايشان از عرب است و ديلم و جمع آن ديالمه است . و اصل خروج ايشان از طبرستان بوده . و در مدت صد و بيست سال كه ايشان مملكت راندند جملهء جهان را در تحت حكومت آوردند و چنان مستقل و مستولى شدند كه خلفاى بنى - عباس عاجز و محكوم ايشان بودند . حدود مملكت و متصرفات ايشان از طبرستان و گيل و ديلم و قهستان و مازندران و گرگان و رى و جملهء عراق و مداين و بغداد و واسط و بصره و جملهء زمين شام و مغرب و فارس و كرمان و سيستان ، و تختگاه و مقر مملكت ايشان پارس بوده و به آخر هركس كه مستقلتر بود در بغداد نشستى و ملازم خليفه بودى اما هر يكى از ايشان به مملكتى والى بودندى . و هرجا كه يكى از ديالم به ملك نشسته بودى آنجا حضرتى بودى و گفتندى ديلمان فارس و ديلمان عراق و ديلمان كرمان به همين صورت گفتندى . امروز در هر شهرى بقيتى مانده‌اند و نسبت خود به ديالمه كنند . و در زمان آخر چنان مستولى شدند كه هر كس كه بنشستى او را به لقب « شهنشاه » خواندندى . و مقتداى ايشان على بن بويه بود از اين سبب ايشان را « آل بويه » خوانند . الامير عماد الدولة على بن بويه اين على مردى به غايت كافى با تدبير بود و در خدمت ناصر الحق - آن علوى كه در طبرستان سى سال دعوت كردى - مىبود و چون علوى گذشته شد عماد الدوله