از سخنان وليد است كه : محبت غنا و سرود ، در شهوت مىافزايد و مروت را نقصان مىكند و غنا نيز مست‌كننده است مثل شراب و اگر از آن چاره نباشد بارى نسوان را از استماع آن منع كنيد . با وجود اين همه عيوب ، سرود نزد من الذ اشياء است و ليكن از راستى تجاوز نتوان كرد . از وليد پرسيدند كه از اشياء لذيذه به چه چيز ميل دارى ؟ جواب داد كه به حكايت كردن احباب در مهتاب . گويند كه يكى از شعراء در تهنيت خلافت وليد قصيده‌اى گفت . وليد فرمود تا به عدد ابيات آن قصيده كه پنجاه بيت بود پنجاه هزار درم به شاعر دادند . و او اول پادشاهى است كه بر اين بخشش قيام نموده و به هر بيتى هزار درم انعام كرده . در بعضى از كتب به‌نظر درآمده كه روزى وليد مصحف مجيد گشاده در اول سطور صفحهء يمينى اين آيت ديد : و خاب كل جبّار عنيد . « 1 » كلام اللّه را از دست افكنده تيرها بر آن زده گفت : اتوعد كل جبار عنيد * فها انا ذاك جبّار عنيد اذا ما جئت ربك يوم حشر * فقل يا رب مزقنى الوليد برخى گويند كه وليد نسبت به حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلم اين دو بيت گفت : و يلعب بالخلافة هاشمى * بلا حق اتاه و لا كتاب فقل للّه يمنعنى طعامى * و قل للّه يمنعنى شراب و در همان چند روز كه اين ابيات گفت به اقبح وجهى بر دست پسر عم خود يزيد بن وليد بن عبد الملك به قتل رسيد . عقيدهء طايفه‌اى آن است كه اين سخنان در حق وليد از جملهء مفتريات است و گويند كه اگرچه وليد به شرب شراب و ارتكاب ديگر منهيات قيام و اقدام مىنمود اما به وحدانيت حضرت عزت و نبوت خاتم سالكان مسالك ايمان اعتقاد داشت و در وقت نماز جامه‌هاى پاك پوشيده به اقامت فرايض و سنن مىپرداخت . و اللّه تعالى اعلم بحقيقة الحال . يزيد بن وليد بن عبد الملك بعد از قتل وليد بر منبر برآمده [ خطبه خواند و او را « 2 » به الحاد و سوء اعتقاد منسوب

--> ( 1 ) . سورهء ابراهيم آيهء 15 . ( 2 ) . يعنى وليد را .