دريا ! دريا ! سرزمين ديگرى كه يونانيان مجبور به عبور بودند اقامتگاه خالبين‌ها « 1 » بود آنها نيز مثل توچىها قومى آزاد و خودسر بودند و از پادشاه ايران تبعيتى نمىنمودند . در اين سرزمين معادن آهن وجود داشته كه اين قوم از روزگاران قديم مورد استفاده قرار ميداده و ميدانسته‌اند چگونه آهن را ذوب و به فولاد تبديل كنند . هنگامى كه ايشان روانهء ميدان جنگ مىشدند زرهى شامل چندين لا پارچه با لبه‌هاى ضخيم از نوارهاى تابيده در پائين آن به تن داشته كلاه خود و زرهى نيز بر ساق پا مىپوشيدند و نيزه‌اى به طول بيست و دو پا و همچنين خنجرى در دست داشتند كه با آن سر دشمنان مغلوب خود را مىبريدند . اين وسايل را در حين رقص و سرودخوانى حمل ميكردند و آن را با شادمانى هراس - انگيزى به دشمن نشان ميدادند . مانند توچىها ، خالبين‌ها نيز قلاع مستحكمى داشتند كه همهء ارزاق ناحيهء خود را به آنجا برده انبار كرده بودند . اگر غنايم يونانىها كه اخيرا از سرزمين توچىها بدست آورده بودند وجود نمىداشت به تنگناى سختى دچار ميگرديدند . خالبين‌ها عادت نداشتند با دشمن در سرزمين باز و هموار روبرو شوند و

--> ( 1 ) - Chalybeans