خواستار فرا خواندن فرمانده كل قوا بود كه همشيره‌اش را به همسرى داشت ، و اعتقاد به مرخص كردن نيروى دريائى پرتغال داشت . سلطان ادعا مىكرد كه مىتواند وجوه لازم را جهت ماندن نيروى دريائى پرتغال در كنگ تأمين كند ، زيرا در نظر داشت در آن بندر اقدام به ساختن انبارهائى به منظور نگهدارى آذوقه و آب نمايد . معهذا هنگام شرفيابى سفير پرتغال روز بيست و سوم دسامبر ، شاه به او اطلاع داد كه به علت كمبود آذوقه و آب در مسيرى كه قشون بايستى بپيمايد ، در طى آن سال جنگى تحقق نخواهد يافت . روز بيست و هفتم دسامبر ، اعتماد الدوله همان مطالب را به سفير پرتغال از نو تكرار كرد . ضمنا درباره تعداد كشتىها و افرادى كه پرتغالىها سال بعد مىتوانستند فراهم آورند پرسش كرد . گرگوريو پريرا فيدالگو بيهوده كوشش كرد ضمن اشاره به بادهاى موسمى ، تاريخ دقيقى جهت انجام عمليات جنگى از اعتماد الدوله بدست بياورد و عين همان گفتگوى تجاهل‌آميز در ملاقاتى كه روز دوم ژانويه ميان آن دو انجام شد ، تكرار گرديد . سفير پرتغال تلاش زيادى كرد تا بتواند اجازه يك شرفيابى خصوصى به حضور شاه بدست بياورد اما كامياب نشد . آقا كمال خواجه حرمسراى سلطان در برابر انجام تقاضاى سفير پرتغال انتظار دريافت وجهى آنچنان متنابه مىكرد كه ناچار معامله سر نگرفت . ( وى تقاضاى دويست تومان به پول گوارا مىنمود « 1 » ، در حالى كه اين مبلغ برابر كليه هزينه‌هاى سفر سفير و همراهان وى مىشد . ) تماسهاى سياسى ميان ايران و پرتغال با نظر موافق مورد توجه مسلمانان ساكن نواحى جنوب ايران قرار گرفته بود . يكى از بازرگانان ثروتمند بندر كنگ موسوم به عبد الشيخ از دوستان نزديك پرتغالىها بود « 2 » . مردم لار بطور علنى

--> ( 1 ) - چنين مبلغى برابر كليه هزينه‌هاى سفر سفير و همراهان وى مىشد . ( 2 ) - رجوع شود به Relacao ( گزارش سفر ) صفحه 37 و نامه‌اى از نايب السلطنه خطاب به وى مورخ ماه مه سال 1700 در « Boletim da Filmoteca ultramarina portuguesa » شماره 35 تا 37 چاپ ليسبون سال 1968 صفحه 407 .