اصفهان از پاپ تقاضا كرد تا به نامه‌اى كه توسط سفير پرتغال خطاب به ايشان نوشته شده بود و وى حامل آن بود پاسخ داده شود « 1 » . عاليجناب الياس ضمنا نامه‌هائى به پدروى دوم پادشاه پرتغال و نيز به كنت دوويلاورد نايب السلطنته نوشت و طى آنها سپاس خود را از اقدامات گرگوريو پريرا فيدالگو ابراز داشت « 2 » . در مورد مذاكرات مربوط به انعقاد يك پيمان اتحاد بر ضد اعراب مسقط ، نماينده نايب السلطنه گوآ با مخاطبى همچون اعتماد الدوله ميرزا طاهر ، روبرو گشت كه شخصى سرسخت و يكدنده بود « 3 » . هر بار كه گوگوريو پريرا فيدالگو ناراحت و دلخور به نظر مىرسيد منشى صدر اعظم موسوم به ميرزا ربيع سعى لازم را جهت روبراه كردن اوضاع به كار مىبرد . گرگوريو - فيدالگو در يادداشتهاى خود متذكر مىشود كه همه چيز قابل خريدن است و با توجه به همين اصل است كه وى موفق شده است در برابر كمى بخشش يك

--> ( 1 ) - نامه عاليجناب الياس به پاپ اينوسان دوازدهم Innocent XII مورخ 28 ژوئن 1697 Carmelites صفحه 479 . ( 2 ) - نامه به دن‌پدرو دوم مورخ 10 دسامبر 1697 در كتاب Caetano de Sousa , Provas , L , c ; صفحات 154 تا 156 . نامه به كنت دوويلاورد صفحات 156 و 157 ( در نامه مورخ 14 ژانويه 1698 كنت ويلاورد خطاب به دن‌پدرو اظهار ميدارد كه رونوشت آن نامه را براى وى از گوآ مىفرستد ) . ( 3 ) - طبق روايت سيد حسن فسائى در ( فارسنامه ناصرى ) تهران 1313 هجرى ( جلد اول صفحه 155 ) . ميرزا طاهر قزوينى از اواخر سال 1687 ميلادى مطابق با 1099 هجرى تا اواخر سلطنت شاه سليمان صفوى در سال 1694 در مقام صدارت انجام وظيفه كرد . در اين سال شخصى بنام شاه قلىخان به جاى وى منصوب گرديد . بموجب گزارش سفر بويژه طبق سندى كه در صفحه 176 آن ترجمه شده ميرزا طاهر هنوز هم تا اوايل سال 1697 در مسند صدارت بوده است . راجع به وظائف اعتماد الدوله رجوع شود به صفحات 44 تا 46 تذكرة الملوك .