چو نقش ابروى او در شراب ناب نمايد * هلال عيد بود كز شفق در آب نمايد ز دردمندى فهمى به واجبى شود آگاه * ازين غزل دو سه بيتى گر انتخاب نمايد ذكر در پادشاهى سلطنت و خلافت پناهى شاه عباس بن سلطان محمد شاه الصفوى الموسوى الحسينى بهادر خان آن و الا نژاد فروزان اختر برج سلطنت خداداد در شب دوشنبه غره شهر رمضان الذى انزل فيه القران در دار السلطنت هرات در اواخر سال فرخ فال يونت ئيل تركى مطابق سنه ثمان و سبعين و تسعمانه به طالع سنبله از شهرستان عدم ، قدم به سرآستان وجود نهاد و اين قطعه از تاريخ ولادت با سعادتش خبر مىدهد قطعه : نو نهال چمن پادشهى * كه به گلذار جهان گشت مقيم سال مولود وى از كلك قضا * چون رقم خواست از طبع سليم ناگهان از پى تاريخش گفت * هاتفى پادشهى هفت اقليم اعلى حضرت قضا صولت شاهنشاه گيتى پناه شاه عباس فردوس مكان پس از سلطنت پدر ، به انتظام امور سلطنت و مملكت پرداخت [ او ] ( 60 چ ) كمال تسلط گرفته ، بعضى ضوابط و قواعد و شهريارى تجديد فرمود و اكثر امراى قزلباش را كه طريق خود سرى پيش گرفته بودند و از غايت بىباكى و بىآزرمى در حرم سراى شاهى ريخته ، والده ماجده‌اش را به حضور پدر بزرگوارش در زير چادر و برقع و معجر كشته بودند ، به تدريج به حكمت عملى از پاى درآورد ، و بهر ظلمه و فسقه و اهل شقاوت كه دست يافت ، وجود نابودش را به خاك مذلت انداخت و به تدبير صاحب انديشيده به تربيت غلامان و چاكران ، همت بلند خود را مصروف كرد و اكثر بزرگ زادگان را به مرتبه امارت و ايالت رسانيد . از آن جمله الله وردى خان و گنجعلى خان و غيره است . غلامان گرجى و چركس را در زمره سپاهيان درآورد و چندين هزار اشرار را از اطراف و جوانب جمع ساخته در سلك تفنگ چيان ركاب منتظم گردانيد .