ذكر جلوس حضرت شاه خلافت پناه ، شاه طهماسب بهادر خان بن شاه اسماعيل الصفوى الموسوى الحسينى بر سرير كامرانى و مسند جهانبانى ولادت آن حضرت بيست و ششم شهر ذيحجه سنهء نهصد و نوزده است . بعد از فوت حضرت شاه دين پناه ، امرا و اعيان سپاه اتفاق نمود ، در روز دوشنبه نوزدهم شهر رجب سنهء ثلثين و تسعمائه ( 930 ) به ساعتى كه سعود آسمانى به آن تولا كنند و در زمانى كه اسباب فيروزى به آن التجا نمايند ، پادشاهزادهء كامكار ذوى الاقتدار شاه طهماسب انار الله برهانه را بر تخت سلطنت ايران نصب نمودند و مسند پادشاهى و سرير شاهنشاهى به فرذات همايون صفاتش مشرف ساختند . لفظ « ظل » از تاريخ جلوس آن حضرت خبر مىدهد . نظم : شهنشاه جم جاه طهماسب شاه * كه بر چرخ هفتم زند بارگاه بر آرندهء طلعت مهترى * فرازندهء رايت ( 29 ر ) سرورى فريدون شكوه و سكندر وقار * ممالك ستان و مخالف شكار به اقبال و دولت ز بعد پدر * چو خورشيد بنشست بر تخت زر چه دولت بود در جهان به ازين * كه باشد پدر را پسر جانشين چون ديهيم خسروى و اورنگ شاهنشهى به وجود شريف آن حضرت مزين گشت ، امرا و مقربان بارگاه و اركان دولت و اعيان سپاه در پايه سرير سلطنت مصير « 16 » از براى تهنيت جلوس همايون ، رعايت رسومى كه در ميان ايشان متعارف است ، نمود . يكسر به طاق اطاعت بر كمر ، سر بر سجود نهاده ، زبان به دعا و ثنا بر گشادند . نظم : بود تا جهان را قرار و مدار * شهان را تو باشى شه و شهريار هميشه جهان در پناه تو باد * سر سركشان خاك راه تو باد در آن اوان سعادت نشان ، سن شريف حضرت شاه خلافت پناه ، ده ساله بود ، بعد از جلوس همايون روشن ، منابر و وجوه دنانير به نام با احترام آن حضرت زيب و زينت يافت ، امرا بر سر وكالت در اوايل حال با يكديگر به مخاصمه برخاستند . استاجلو و تكلو كه در هر وقت هر

--> ( 16 ) تحول يافتن ، انتقال يافتن و عاقبت امر .