به كابل رسيد . بعد از چندى عبد الحالق نام سدوزائى داعيه استقلال كرده ، در قندهار لواى جلال بر افراشت . تيمور سلطان از كابل حركت كرده ، فيما بين راه كابل و قندهار مقابله و محاربه فئمين اتفاق افتاد ، تيمور سلطان غالب گشته ، عبد الخالق را دستگير كرد و مكحول ساخت . موز و نان زمان تاريخ حكومت تيمور را افغان ابدالى « بد » يافته‌اند . بعد ازين وقايع بدايع ، داد عياشى داد و تدابير حسنه پرداخته ، بجايى عزم و رزم نكرد . و در عهد دولتش خرابى بر خرابى خراسان افزود ، و تمام عيال رعاياى ممالك خراسان اسير و دستگير تركمانان و اوزبكان توران و چهار اويماق متعصب خراسان و افغانان گرديدند . مرادبى نامى ، وزير توران كه خود را امير معصوم مىخواند ، ( 242 چ ) در سنه الف ماتين به خراسان رسيد ، پرام عليخان مروى كه نسلا بعد بالنسل از غلام زادگان سلسله عليه صفويه بود ، و مر پسنديده و شجاع و سردار بزرگ نامدار خراسان بود و مرادبى در حيله [ در ] برجو ، كار او را ساخت و مدت سه سال چپاول بر دور مرو انداخته و بند قلعه رود بزرگ مرو را به خدعه گرفت . چون مدار معاش خلق مرو به آب بند رود است ، و آن بندى است كه سلاطين جنت مكين عليه صفويه چون سد اسكندر تعبيه كرده بسته‌اند ، دشمنى كه بند را تصرف كند ، بعينه مرو را تصرف كرده است . آخر الامر فيما بين پسران پرام على خان مخالفت افتاده ، مهدى بيگ كه براى كمك نزد تيمور سلطان سدوزائى رفته بود ، كمك خاطر خواه به مرو نبرده بود و افاغنه نيز چندان امداد نكردند . محمد حسين بيك و محمد كريم بيك هر دو برادر بر سر امارت مرو با يكديگر منازعه كردند . در كشت و زرع ، بسبب خرابى بند ، اتفاق بيفتاد . مراد بى بر مرو مستولى گشت . تاريخ آن واقعه را « غبار » خبر مىدهد . رفته رفته تيمور سلطان درانى بر سر او رفته كارى از پيش نبرد . در سنه يك هزار و دو صد و چهار ( 243 ر ) با او گرگ آشتى كرده ، مراجعت به كابل نمود . درين سال مير محمد خان زنگوئى به دست سپاه الله يار خان بن على خان قليچى سبزوارى كشته گرديد . سردار جرى و لئيم الطبع بود ، برادرش مير حسن خان در طبس جانشين او شد و از كشته شدن مير محمد خان نهايت خوشنودى محمد خان قاجار و نادر ميرزاى افشار و تيمور