عباس قديانى

853

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )

ادبيات و همچنين لغات يونانى در ايران رايج گشت . اين رسوخ و نفوذ تمدن و فرهنگ يونانى را در ايران « هلنيسم » خوانده‌اند زيرا هلن به معنى يونانى و هلينسم به معنى يونان‌مآبى و تمدن و آداب يونانى است . هماى از حكمرانان كيانيان . هماى دختر و همسر و جانشين بهمن است . وى به هنگام مرگ شوى باردار بود و بهمن او را به جانشينى برگزيده تا پس از به دنيا آوردن طفل اورنگ شهريارى را به او واگذارد . هماى سى و دو سال حكومت كرد . همدم السلطنه پهلوى بزرگترين دختر رضا شاه و همسر اول او صفيه ( تاجماه ) بود كه در سال 1291 متولد شد . او داراى سه فرزند به نامهاى امير رضا آتاباى - سيمين آتاباى و سيروس آتاباى بود . او پس از مرگ رضا شاه از شوهرش طلاق گرفت و پس از مدتى از ايران اخراج شد . هند و اروپايى مللى هستند كه مساكن آنها از هند تا اقصى بلاد اروپاست . يعنى در اروپا كليهء سكنهء آن به استثناى مردمانى كه از نژادهاى ديگرند ( مانند تركها ، مجارها ، فين‌ها ، سامويدها و يهودها ) و در آسيا فقط هنديهاى آريايى - ايرانيها به معنى اعم ( كليهء مردمانى كه از شعبهء ايرانى آرياها منشعب‌اند ) و ارامنه . هوآر ( لكمان ) شرق‌شناس فرانسوى ( 1854 - 1926 ) . هوائى ريزيم خوارزم كه در اوستا « هوائى ريزيم » و در سنگ‌نبشته داريوش نوشته شده و در كتاب استرابون « خوارزمىاى » آمده همان خوارزم و خيوه است . اين ايالت با نام باستانى خوارزميا بر كران سفلاى آمودريا قرار داشت و پس از حملهء مغول به خيوه معروف شد . بنابر اساطير ايرانى پادشاهان خوارزم از نوادگان كيخسرو بودند و در قصرى به نام « فير » مىزيستند . هوتخشان گروه پيشه‌وران و كارگران در عصر اوستايى . هورى در شمال غربى بابل قديم ، قومى به نام سوبارى بوده‌اند . در اين سرزمين در حدود دو هزار سال ق . م . اقوام مختلفى من‌جمله هورىها ساكن بوده‌اند . هورىها از اصل در نواحى مجاور درياى خزر ساكن بودند و از آنجا متوجه سوريه شدند . متون بازمانده از آنان نشان مىدهد كه خود آنان قفقازى ، اما طبقهء حاكم بر آنان هند و اروپايى بوده و همان ميتانىها هستند كه استفاده از اسب را به آنان آموخته‌اند . نام خدايا هند و اروپايى نيز در كتيبه‌هاى آنان ديده مىشود . پايتخت قوم هورىها ظاهرا اورفا بوده است . هورىها ملتى كه از هزاره سوم پيش از ميلاد در اطراف درياچه وان اقامت داشته است . در هزاره دوم به طرف سوريه و فلسطين رانده شد و تحت فشار اقوام سامى قرار گرفت و در اوايل هزاره اول پ . م . فقط در مغرب و جنوب درياچه وان مستقر بودند . زبانشان نه سامى و